أهمیت مراقبه بعد از ماه مبارك رمضان

 بگذاریم، و نسبت به مطالب برای خود حساب باز كنیم خدا می‌اندازد افسار را گردن خودمان، حالا برو ببینم كجا رفتی؟ برو ببینم كی پیدایت می‌كند؟ این می‌آید می‌آید تا یك جا می‌ایستد و در آنجا دیگر بازگشت خیلی سخت است، بازگشت خیلی مشكل است.

 لذا بعد از ماه مبارك یك مقداری كار ما حتی سنگین‌تر می‌شود چون در ماه مبارك خب انسان روزه می‌گیرد خود روزه بزرگترین وسیله و عامل برای حركت است، مثل یك ماشین می‌ماند كه شما بیندازید در سرازیری، دیگر بنزین نمی‌خواهد، فقط باید هی بهش ترمز بزنید اینور و آنور نرود، ماشین سرازیری بنزین نمی‌خواهد، بعد از این نه! ماشین افتاده حالا توی جاده‌ی صاف یا اینكه سربالا، حالا دیگر بنزین می‌خواهد، دنده می‌خواهد، نمی‌دانم چه می‌خواهد، اینجا جای مراقبه و سعی و كوشش هست، تا اینكه انسان كم كم كم كم به جای نفوذ شیطان به تمام قلب و سراسر وجود تبدیل بشود به نفوذ رحمان در شراشر وجود، وقتی كه تمام وجود انسان از وجود نورانی پر شد دیگر آنوقت جایی برای شیطان و وسوسه شیطان باقی نمی‌ماند. آنجا دیگر مقام امن است، مقام اطمینان است و همانجایی است كه خود شیطان عرضه می‌دارد كه‌ قالَ فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ‌ ص، ٨٢ إِلَّا عِبادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ‌ ص، ٨٣،

 پس بنابراین باید خیلی دقت كنیم و متوجه این مسئله باشیم كه سیر و سلوكی كه می‌گویند ذكر و ورد و نماز شب و اینها، این بخشی از این مسئله است، مسئله‌ی مهم در سیر و سلوك مراقبه است، ما حرف را زدیم و مطلب را خدمت رفقا عرض كردیم، فقط مراقبت، بدون مراقبه نماز شب فایده‌ای ندارد، فایده‌ای ندارد، بدون مراقبه ذكر فایده‌ای ندارد، آن كسانی كه بعد از حیات مرحوم آقا دچار مسائلی شدند و انحرافات و اینها، اینها كسانی بودند كه بعضی از اینها شب تا صبح نماز می‌خواندند، ذكرهای دو ساعته و سه ساعته می‌گفتند، سجده‌های كذا و طویل می‌كردند ولی در همان موقع در زمان حیات مرحوم آقا من می‌دیدیم یك چیزی توش هست، یك مسئله‌ای هست، ذكر می‌گوید و به این ذكر دلخوش است، نماز شب می‌خواند و به این نماز شبش خوش است، او را حركت نمی‌دهد، او را در همان مرتبه‌ایكه هست تثبیت می‌كند، معنای تثبیت یعنی میخكوب شدن. دیگر نمی‌تواند راه برود و ای كاش نمی‌خواند، اینگونه افراد نخوانند و این اعمال را انجام ندهند.