أهمیت مراقبه بعد از ماه مبارك رمضان

 دیگر بیا دنبال این، این چی بوده؟ آن چی بوده؟ خب تمام شد، یعنی قضیه تمام می‌شود. پافشاری كردن این كه حالا یك مقداری می‌خواهم بیشتر این قضیه را توضیح دهم این است كه خیلی از خانواده‌ها مبتلا هستند، بسیاری از افراد كه با بنده، خب نامه دارند، نامه می‌نویسند، فلان و این مشكل، مشكلی است كه شاید شامل بسیاری از افراد بشود كه خود این تضییقاتی كه ممكن است ما ایجاد بكنیم و خود این پافشاری‌هایی كه ممكن است ما در اینگونه مسائل ایجاد كنیم نتیجه‌ی عكس می‌دهد، اصلا نتیجه‌ی عكس می‌دهد یعنی خواهی نخواهی آن فرد مقابل یا اینكه از آن اول می‌آید موضع می‌گیرد، یا مجبور به دروغگویی می‌شود و بعد به این دروغگویی عادت می‌كند و ما خودمان با دست خودمان یك فرد را دروغگو می‌كنیم كه بیاید توجیهات دروغی برای كارهای خودش انجام بدهد و در مآل هم دیده شده است كه مسئله تفاوتی نكرده، تفاوتی نكرده، پس بنابراین بهتر این است كه در اینگونه موارد انسان اصلا نسبت به مسئله توجهی نكند و آن كارها و مسائل را زیر سوال نبرد.

 بنده نمی‌خواهم عرض بكنم كه زن باید نسبت به كار شوهر به طور كلی بی‌تفاوت باشد، نه! اینطور نیست، زن و شوهر هر دو عضو یك خانه هستند و باید با هم نسبت به مسائل اشتراك مساعی داشته باشند و مطالب را با هم جلو ببرند، اما صحبت این است كه همانطوری كه امیرالمومنین علیه السلام فرمودند، اداره‌ی منزل به سه چیز است دو سوم آن اغماض و ندیدن و چشم‌بستن، یك سوم صبر كردن و نصیحت كردن، حالا ما می‌آییم از آن اول چشم را اینطوری باز می‌كنیم و قشنگ آن را می‌بریم جلو و كار نكرده را هم ما ....، خب این چه می‌شود نتیجه‌اش؟ این نتیجه‌اش این می‌شود كه خب طبعا هم واكنش‌هایی نشان داده می‌شود. نه، تا جایی كه ما می‌توانیم خود را با آن موقعیت شوهر وفق بدهیم چرا برای خودمان دردسر درست كنیم؟ چرا؟ وقتی ما می‌توانیم با شوهر مهربان باشیم خندان باشیم، در او علاقه و عشق ایجاد كنیم چرا او را سرد كنیم؟ یك ساعت پیش كجا بودی؟ من هر چی موبایلت را گرفتم نبودی؟ حتما خاموش كرده بودی؟ حتما فلان فلان ....، اوه! بابا مگر اینجا محكمه است؟