أهمیت مراقبه بعد از ماه مبارك رمضان

 السلام می‌فرماید قرن اللَه فتم اللَه سبحانه اذ بعث اشرف اعظم ان ملائكة، كه اعظم ملائكه را خدا فرستاد كه دست پیغمبر را بگیرد، این كار را بكن، این كار را نكن، این اشتباه است، آن غلط است، آن صحیح است، اگر این كار را نمی‌كرد پیغمبر چی كار می‌كرد؟ مثل بقیه‌ی بچه‌های دیگر در كوچه می‌رفت توپ بازی می‌كرد، سنگ توی شیشه‌ی مردم می‌زد، نمی‌دانم دنبال همدیگر، همه‌ی بچه‌ها چه كار می‌كنند؟ همین است دیگر، بچه‌های دیگر چطوری هستند؟ خب پیغمبر هم مثل همه‌ی آنها، ما خیال می‌كنیم نه، آن پیغمبر از همان اول كه به دنیا می‌آید یك وضعیت خاص در یك متریال و یك موقعیت خاص و به طور كلی فیزیولوژی خاص خواهد بود كه خونش فرق می‌كند، گلبول‌های قرمز و سفیدش فرق می‌كند، پلاسمایش فرق می‌كند، مغزش فرق می‌كند، رگهایش فرق می‌كند پوست و .....، مثل همه، پیغمبر هم گلبول سفید و قرمز و زرد و سیاه و نمی‌دانم فرض بكنید آبی و بنفش داشت و نمی‌دانم مغزش اینطور بود و بدنش اینطور بود و خصوصیاتش اینطور بود، همه مثل همه بود، تفاوتی نداشت، آمد خدا، دستش را گرفت. آمد یك به یك، مكارم اخلاق را از همان دوران طفولیت به پیغمبر آموخت.

 وَ وَجَدَكَ ضَالًّا فَهَدى‌ الضحی، ٧، اگر ما آن ملك را نمی‌فرستادیم و دست تو را نمی‌گرفت تو چی بودی؟ تو هم مثل بقیه‌ی بچه‌های كوچه بودی دیگر، دنبال همدیگر می‌كنند سنگ می‌زنند این در سر آن [می‌زند و ...]، نمی‌دانم آن چی، مثل آنها بودی دیگر وَ وَجَدَكَ عائِلًا فَأَغْنى‌ الضحی، ٨، تو را بی‌نیاز كرد و تو را از مسائل بی‌نیاز كرد، بعد در ادامه‌ی سوره كه تمام می‌شود تا می‌رسد به آن سوره‌ی بعد، الم نشرح لك صدرك، ما سینه‌ی تو را باز كردیم برای معارف، تو اندازه‌ی یك فندق بودی الان تمام ماسوی اللَه را در سینه‌ی خودت جا دادی، یعنی خدا را بگذاریم كنار، هر چه خدا خلق كرده و خلق خواهد كرد تا خدا خدایی می‌كند همه در نفس پیغمبر است، این دست من را همه می‌بینید؟ این برای من مبهم كه نیست؟ ها؟ مبهم كه نیست. این انگشت‌های من، وضعیت من، تمام ما خلق اللَه از اولی كه خدا خلق كرده تا آن آخری كه خدا خدایی می‌كند اینجوری است برای دست من، كی این كار را كرد؟