أهمیت مراقبه بعد از ماه مبارك رمضان

 می‌فرمودند كسانی كه متصدی یك مسئولیت می‌شوند حتما باید با ولی خدا در ارتباط باشند؟ برای چی؟ برای همین، برای همین است. نباشد اول یك وضعیتی دارد، یك جور قضاوت می‌كند، باید اینطور كرد، باید آنطور كرد، یك دفعه آدم می‌بیند ا! اینی كه شش ماه پیش راجع به فلان مطلب این حرف را می‌زد الان حرفهایش عوض شده، یك جور دیگر دارد حرف می‌زند، یك برداشت دیگر می‌كند، آدم می‌گوید نكند اصلا ...؟ بعد نگاه می‌كند ا! فلان مسئولیت را قبول كرد! خب معلوم شد، این كه آن روز اول دارد این را انجام می‌دهد و این قضاوت را می‌كند، از آن فضا بیگانه است، در یك موقعیت بیگانگی دارد الان نسبت به این مطلب قضاوت می‌كند ولی وقتی كه كم كم رفت و رفت و رفت و بدون توجه به حالت اولیه و بدون مراقبه و محاسبه و هی خود را ارزیابی كردن و حالت خود را نسبت به حالت قبل سنجیدن، همینطور برود جلو، كم كم نفس او با نفس آن فضایی كه در آنجا قرار دارد یكی خواهد شد، یكی می‌شود، وقتی یكی شد دیگر خودش جزوی از آن فضا و موقعیت می‌شود، جزوی از آن مورد خلاف قرار می‌گیرد، لذا می‌فرمودند برای همه‌ی ما، در همه‌ی زمینه‌ها، و در همه‌ی موارد، شرط اول محاسبه و مراقبه است، هر روز خودمان را بسنجیم نسبت به حالمان در روز گذشته، پیشرفت كردیم یا نه؟ آن موارد ضعفی كه از آن موارد، شیطان می‌تواند وارد شود آن موارد را ارزیابی كنیم خودمان را در قبال آن موارد بسنجیم، این را می‌گویند مراقبه. اگر احساس كردیم یك قدری كسالت پیدا كردیم، برگردیم. انسان می‌تواند در خودش دگردیسی ایجاد كند، در خودش می‌تواند و این خودش یك بحث خیلی مهمی است انشاللَه اگر بنده توفیق پیدا بكنم در اواخر حدیث عنوان بصری راجع به سلوك قلبی كه چطور انسان می‌تواند خودش، خودش را تغییر بدهد، بدون اینكه نیازی به كس دیگری داشته باشد اگر البته كس دیگر به عنوان رفیق خب ممكن است دستگیری كند راهنمایی كند، استاد اگر باشد می‌تواند مطلبی را عنوان كند، در غیر اینصورت خودش می‌تواند.