أهمیت رعایت مراقبه و عمل براساس مبانی بمنظور خارج كردن نفس از تعلقات

جواب: این مسئله برگشتش به آن قضیه كیفیت و تنوعی است كه در این مسئله موجود است چون در قضیه حج یك ماه است و یك مرتبه انسان می‌رود و آن حال و هوا خب یك حال و هوای خاص به خود است، نفس خواهی نخواهی در تحت تأثیر این مسائل قرار می‌گیرد. البتّه سؤال سؤال بسیار خوبی است و باید همه به این مسئله توجّه كنند ولی نماز را ما چون مرتّب می خوانیم برای ما عادت است و یك همچنین حالی را نداریم، حالا اگر در هفته خدا می‌گفت یك روز نماز بخوانید همان حالی كه در حج است شما این حال را در نماز می‌دیدید چون هفته‌ای یك روز است. یا این كه اگر خدا می‌گفت كه فقط در ماه روز مثلًا شنبه فلان نماز مغرب و عشا واجب است یك ماه باید صبر كنیم تا آن موعد برسد، این بخاطر تكرار است كه نفس نسبت به این عبادت حالت تكراری پیدا می كند و این غلط است نه این كه نماز روح ندارد یا روح حج بالاتر است انسان اگر به نكات و اسرار نماز توجّه كند به نظرم در شبهای ماه مبارك رمضان سال گذشته نه امسال، آن سال گذشته آن شبهایی كه راجع به كیفیت نماز، نمازی كه اولیای خدا می‌خوانند و نمازی كه سایر افراد می‌خوانند و اینطور به نظرم می‌رسد در آن جایی كه صحبت این را می‌كردند كه امام صادق علیه‌السّلام وقتی كه به ایاك نعبد و ایاك نستعین رسیدند این قدر تكرار كردند كه از هوش رفتند و به زمین افتادند و بین آن كسانی كه می‌گویند وقتی كه الحمدلله را می‌خوانید و به ایاك نعبد می‌رسید، نیت دیگری را بكنید، نیت این را بكنید كه به ما بگو ایاك نعبد و ما هم می‌گوییم، چیزی سردر نمی‌آوریم، بین این دو نماز چقدر فاصله است و چقدر فرق بین آن نمازی است كه به قول مرحوم آقا وقتی كه استادشان تكبیر می‌گفتند دیگر كسی اگر در چشم ایشان نگاه می‌كرد احساس نمی‌كرد كه این چشم دارد جایی را می‌بیند و بین آن نمازی كه به همه چیز فكر می‌كند و ...