أهمیت رعایت مراقبه و عمل براساس مبانی بمنظور خارج كردن نفس از تعلقات

در آیه شریفه داریم كه می‌فرماید: وقتی كه یك سوره نازل بشود این سوره در میان مؤمنین دو شكل پیدا می‌كند، آنهایی كه كافرند می‌گویند: ای داد بیداد هنوز سوره قبلی نیامده، دوباره سوره جدیدی آمده، بدبختی ما دوباره شروع شد. آنهایی كه مؤمن هستند آنها منتظرند می‌گویند الحمدلله كه یك سوره جدیدی آمد یك احكام و تكالیف جدیدی آمد ما عمل می‌كنیم و زودتر راهمان سریعتر پیدا می‌شود و جالب این جا است كه بنده در زمان خود مرحوم آقا این مسائل را می‌دیدم گاهی اوقات ایشان می‌فرمودند كه به رفقا بگو در فلان جلسه شركت كنند من یك مطالبی می‌خواهم بگویم یكدفعه می‌دیدم افراد دو جور هستند، بعضی‌ها شروع می‌كرد تنشان لرزیدن كه آقا چه می‌خواهند بفرمایند، چه مسئله‌ای را می‌خواهند مطرح كنند؟ چه می‌خواهند؟ بعضیها اصلًا منتظر بودند، دقیقه شماری می‌كردند، ثانیه‌ شماری می‌كردند تا كی آن جلسه بشود تا ببینند چه مسائل اضافی، اضافه بر آن چه كه تا به حال مطرح شده ایشان می‌خواهند مطرح بكنند. خب ببینید چرا دارد تنت می‌لرزد؟ برای چه می‌لرزد؟ برای چه ناراحتی؟ برای چه؟ چه می‌خواهد آن كسی كه خودش را سپرده از چه باید بترسد، آن كسی كه فرض بكنید كه لباس خودش را هم درآورده حالا بگویند فلان مبلغی كه در بانك داری سوخت شده، حالا می‌گوید بابا ما پیراهنمان را هم درآوردیم حالا تو داری ما را می‌ترسانی از این كه پول بانكت رفته یا فلان دزد آمده موتورت را برده، ما همه چیز را گذراندیم و از این مسائل رد شدیم. سالك باید لباس خود را باید دربیاورد، یعنی از تمام تعلقّات خودش باید بگذرد، این قضّیه را وقتی كه ما پیگیری بكنیم آن وقت می‌توانیم به آن چه را كه وعده دادند به آن دسترسی پیدا بكنیم.

سؤال: در مورد اسرار حج اگر ممكن است بفرمایید، هر كسی كه به حج مشرّف می‌شود چه به یك بار یا صد بار مخصوصاً حج تمتّع عطش انسان بیشتر می‌شود ولی در مورد عبادتها این طور نیست چرا؟ مگر نفرمودند نماز بالاترین عبادت است ولی آن سوز عطش كه در حج هست در نماز احساس نمی‌كنیم، همین طور عبادتهای دیگر مثلًا در حج انسان نمی‌خواهد از حج برگردد، یا به منی و عرفات كه می رسد انسان سوز عجیبی دارد آیا انسان این را حفظ كند؟