أهمیت رعایت مراقبه و عمل براساس مبانی بمنظور خارج كردن نفس از تعلقات
31بعضی اوقات حالات پیش میآید.
ـ سوال: در عین اینكه متوجّه حالات اطرافیان و حرفهای آنها و عكس العملهای آنها و خودم هستم در همان حال ... بله این موضوع مرا اذیت میكند.
ـ جواب: نه، این مسئلهای نیست و به این مسئله توجّه نكنید، این مسائل مسائل مقطعی است.
ـ سوال: بیشتر میل به تنهایی دارم و این موضوع گاهاً كم و زیاد میشود.
ـ جواب: این هم مهم نیست، چیز بدی نیست.
ـ سوال: گاهی اوقات احساس ضعف و بی حالی بدون علت میكنم به دكتر هم مراجعه كردم ....
ـ جواب: نه اینها مطالب قابل توجهّی نیست.
ـ سوال: در سوره ص خداوند اشاره میكند به داستان ملائكه كه به شكل آدم درآمدند و مخاصمه خود را به نزد حضرت داوود علینبینا وآله وعلیهالسّلام آوردند از نظر ظاهر حضرت داوود علیهالسّلام درست قضاوت فرمودند پس از چه چیز توبه نمود و استغفار كرد و این چه آزمایشی بود؟
ـ جواب: نه، اتفاقاً ایشان قضاوت درستی نكردند، صحبت همین است در این قضیه ملائكه آمدند و به حضرت داوود عرضه داشتند:1 این برادر من ٩٩ گوسفند دارد و من یكی دارم این میخواهد این یكی را هم از من بگیرد بله2 نه بیخود میگوید، زور میگوید نباید این یكی را از تو بیگرد، خب ببینید حضرت داوود در این جا زود قضاوت كرد. حضرت داوود در این جا نپرسید، شاید این یكی هم مال این است، این دارد دروغ میگوید شاید هر صد تا گوسفند مال این است.
بیبنید این مثل بلانسبت بلانسبت مثل حكومتهایی هستند كه اینها خلاصه اگر فرض بكنید كه یك شخصی یك مالی داشته باشد، این حتماً از راه خلاف به دست آورده و باید ضبط بشود و گرفته بشود، نه، ممكن است یك شخصی ثروتمند باشد و ثروتش را هم از راه حلال به دست آورده باشد، دلیل نیست این و آن فقیر هم فقیر است یا خودش تنبلی نكرده، بالاخره تنبلی كرده یا قضا و تقدیر مشیت، او را به این كیفیت نگه داشته، حالا چون آن شخص ثروتمند است باید مال را از او گرفت و به این داد، نه، یك همچنین مطلبی نیست. این جا بود كه حضرت داوود تا این حرف را زد كه این خلاف كرده، یك
- ١- سوره ص (٣٨) آيه ٢٣
- ٢- سوره ص (٣٨) قسمتى از آيه ٢٤

