أهمیت رعایت مراقبه و عمل براساس مبانی بمنظور خارج كردن نفس از تعلقات

 منظور بنده این است كه هر شخصی بر اساس یك سعه وجودی و یك مقدار حجمی‌كه می‌تواند از اسماء و صفات الهیه در وجود خود می‌تواند به منصّه ظهور برساند، خلق شده. دو وجود با هم یكی نیستند و دو ظرفیت به یك اندازه نیستند. در دنیا دو لیوان مثل هم خلق نشده، حالا نه مثل اینها منظور بنده همان شاكله وجودی افراد است. حتّی بین رسول خدا و امیرالمؤمنین علیهماالسّلام، هم اختلاف وجود دارد، اختلاف وجودی وجود دارد سعه صدر و سعه وجودی رسول خدا از امیرالمؤمنین علیه‌السّلام بالاتر بوده و اوسع بوده و رسول خدا حكم علت برای وجود ولایتی امام امیرالمؤمنین علیه‌السّلام هستند و همین طور حضرت زهرا به نسبت به سایر ائمّه و هر كدام از ائمّه دارای سعه وجودی خاص هستند كه هر كدام به آن میزان سعه وجودی خودشان از اسماء و صفات لایتناهی الهیه بهره می‌برند، این منظور بنده است و این هم مطلبی نیست یعنی اشكالی ندارد، بالاخره هر كسی یك سعه وجودی دارد ولی در آن اقتناص و اكتساب اسماء و صفات الهیه تفاوتی نمی‌كند آن به اندازه سعه وجود خودش حركت می‌كند و این ...، مانند طفلی كه این مقدار غذا می‌خورد یا مانند شخص بزرگی كه این مقدار غذا می‌خورد، او می‌تواند همه غذاها را بخورد به این مقدار و شخص جوان می‌تواند همه غذاها را بخورد به این مقدار و هر دو به یك میزان احساس لذّت بكنند این از این نقطه نظر تفاوتی نمی‌كند

 و امّا سؤال بعد كه چگونه انسان می‌تواند محك بزند؟ این دیگر به دست خود انسان است. معیارها داده شده، ملاكها داده شده، مبانی به افراد داده شده است و انسان می‌تواند تشخیص بدهد، آن چه را گفته می‌شود آیا سال پیش بهتر می‌توانست انجام بدهد یا الآن، آمادگی او برای دستورات و برای اعمال سال پیش بهتر بود یا الآن بوده؟ علاقه او به این راه سال پیش بیشتر بوده یا الآن بوده؟ آن استحكامش سال پیش بیشتر بوده یا الان؟ آمادگی برای دستورات جدید سال پیش بیشتر بوده یا الآن؟.