عبودیت، صداقت و حرّیت منهج اولیاء الهی

لذا ارتباطی كه انسان دارد با افراد مختلف، مخصوصا و موقعیتهای مختلف، باید كاملا مواظب باشیم مبادا آن مسیری را كه بزرگان برای ما ترسیم كردند، در این ارتباط آن مسیر زیر پا گذاشته شود و هر كسی این كار را انجام بدهد به مكتب اولیاء خدا خیانت كرده است. اگر بر شخصی اشكال وارد است باید اشكال را مطرح كند حالا لازم نیست انسان بروددر ملأ عام بگوید برود فرض كنید كه كنار بگوید آقا این اشكال به شما وارد است. الان یكی خود بنده، الان ما در قم با دوستانمان و با رفقایمان چطور هستیم؟ خب حالا دوستان و رفقای مخدرات، اینها خب به خاطر كرامتشان، هر چه هست، اغماض می‌كنندچه می‌كنند. در قم با دوستانی كه هستیم آقا صاف می‌آیند مسئله را به من می‌گویند آقا این كار را كه شما كردید این كار شما با این مسئله مرحوم آقا جور درمی‌آید یا جور درنمی‌آید؟ این جوری ما باز كردیم. یا من می‌گویم جوردرمی‌آید و دلیل می‌آورم یا می‌گویم درنمی‌آید و موقت است یا اگر اشتباه می‌كنم من را از اشتباه درمی‌آوردند. اگر روزی برسدكه من به اعتراضی كه دارد به من وارد می‌شود و نقدی كه دارد به من وارد می‌شود عكس العمل نشان بدهم و در خود بگیرم، این دارد به من ایراد می‌گیرد بابا آن موقع كه تو در شكم مادرت بودی ما آن موقع فرض كن چه بودیم! هان! اگر روزی به این جا برسد آن روز روز سقوط من است و سقوط هر كسی است كه این فكر را می‌كندو هر شخصی است كه مسئولیت دارد دقت كنید اگر شخصی مسئولیتی می‌پذیرد در این مسیر و در این محدوده و خودرا تابع مكتب مرحوم آقا می‌داند و تابع مكتب اولیاء خدا می‌داند اگر نمی‌تواند خود را با این موقعیت وفق بدهدمسئولیتش را كنار بگذارد همین الان روز چهارشنبه اگر شخصی نمی‌تواند با این موقعیت كنار بیایدبرای چه هم بار خود را زیاد می‌كند و هم برای سایر افراد دردسر ایجاد می‌كند؟