اهمیت پرداختن به خود و خانواده

 جواب: مسئله البتّه عادت و ملكه باید یك معنا در این جا داشته باشد شاید مسئله مقطعی و ملكی و حال، حالت و ملكه شدن باشد. مسلئه حالت این است كه برای انسان یك جنبه موقتّی دارد و انسان باید برای ادامه و استمرار او نیت كند و تلاش كند ولی وقتی كه یك چیزی كه ملكه انسان می‌شود دیگر اهتمام به نگه داری او نیست. فرض كنید كه الآن اگر به شما بگویند سوره حمد بخوانید. الآن چشم بسته و حواستان هم جای دیگر هست حمد را از اوّل تا آخر می‌خوانید. این را می‌گویند ملكه شدن یعنی آن چنان این حالت در نفس شما تثبیت شده است كه بدون توجّه به عبارات و به معنا آن سوره را می‌خوانیم. حالا اگر فرض كنید كه یك طفل دو ساله باشد و سوره حمد را به او یاد داده باشیم او مثل ما نمی‌خواند، او برای هر جمله فكر می‌كند. پس الآن در او این مسئله جنبه حال دارد ولی در ما ملكه است. انسان می‌تواند به واسطه استمرار، استمرار در عبودیت و استمرار تمركز و تركزّ انسان می‌تواند این جنبه روحانیت نماز را برای خودش به نحو ملكه دربیاورد.

 سؤال: اگر استطاعت رفتن به حج را نداشته باشیم و پولمان به اندازه رفتن به كربلا و عمره باشد، آیا بهتر است به كربلا و یا عمره مشرّف شویم یا این كه صبر كنیم تا پولمان جمع شود و به حج تمتع مشرّف شویم؟ اگر چند سالی دیگر صبر كنیم تا پولمان به حدّ كفایت برسد آن وقت اگر اجل به سراغمان آمد نعمت همه را از دست خواهیم داد. لطفاً بفرمایید چه باید كرد.

 جواب: اگر مسئله به نحوی است كه ممكن است تا سال دیگر آن مبلغ به حدّی برسد كه برای سفر حج ثبت نام كنیم در این جا سفر حج اولی است و واجب است والّا اگر نه احتمال می‌دهیم، دورتر باشد نه سفر عمره و یا سفر كربلا در آن جا مقدّم خواهد بود.