اهمیت پرداختن به خود و خانواده
19خودمان از قافله عقب ماندیم.
گر جمله عالمیان شوند كافر *** بر دامن كبریایش ننشیند گرد مسئله این است خب حالا كه این طور است پس بنابراین باید مسئله اخلاص در عمل و اهتمام نسبت به عمل را برای خود همیشه انشاءاللَه محفوظ نگه داریم. انشاءاللَه.
حالا تا آن جایی كه مجال فرصت بدهد اگر بنده بتوانم نسبت به این سؤالات پاسخ میدهم.
گرچه بعضی از اینها قبلًا هم سوال شده بود اگر كسی بخواهد به منزل ما تلفن بزند متوجّه شوم كه چه كسی هست و قبل از این كه گوشی را بردارم حالت اضطراب دست میدهد. اگر این شخص شخص، كنایه گو باشد به طوری كه دل انسان را میشكند در این طور مواقع باید چطور رفتاری داشت كه به روحمان لطمه وارد نسازد؟
خب طبعاً اگر انسان چارهای ندارد جز این كه صحبت كند بهتر است فقط در ارتباط با این شخص یك صدایی فقط به گوشش میرسد و انسان میتواند این كار را انجام بدهد، بین خود و بین طرف مقابل یك حجابی قرار بدهد، یك پرده بیاندازد مانند این كه یك نواری را پشت تلفن گذاشتند و آن نوار دارد میگردد، یك همچنین موقعیتّی به خود بدهد و متذّكر به اذكار الهی باشد و تأثیری ندارد.
سؤال: آیا خواندن نماز و عبادت اگر روح نداشته باشد باز هم انسان را میسازد و یا فقط رفع تكلیف است اصولًا مسئله عادت و ملكه شدن و فرق بین این دو را بفرمایید.
جواب: حقیقت نماز همان طوری كه در بین صحبتها عرض كردم و عبادت مقصود آن نیت خالص و روح او است و نماز بدون روح به اندازه پشیزی ارزش ندارد و به همین مقدار در روز قیامت محاسبه میشود.
امام صادق علیهالسّلام درهنگام احتضار تمام فامیل خود را و خانواده خود را جمع كردند حتّی افرادی كه در خانههای بعید بودند فرمودند آمدند و وقتی كه مجلس پر شد فرمودند: إنَّ شفاعتنا اهل البیت لا تنال مستخفّاً بالصّلای: شفاعت ما خاندان به كسی كه نماز را كوچك بشمارد نخواهد رسید این را فرمودند و از دنیا رفتند ببیینید. چقدر یك مسئله مسئله مهمّی است كه یك امام در هنگام رحلت و در هنگام وفات خود آخرین جمله راكه میگوید این قضیه است. إنَّ شفاعتنا اهل البیت لا تنال مستخفّاً بالصّلای و مسئله صلای و نماز بالاترین عبادت است و چون نزدیكترین عملی است به پروردگار پس بنابراین انسان باید تمام همت خود را برای روح دادن به نماز باید انجام بدهد و شرایطی دارد كه بنده هم در صحبتهایم شرایط آن را عرض كردم.

