دیدگاه مکتب عرفان نسبت به مصائب و مشکلات زندگی

در این جا مرحوم آقای حداد را ببینید، می‌دید رو می‌كند به او و می‌گوید آیا می‌خواهی از تو بگیرم؟ یك مرتبه شروع می‌كند به لرزیدن! آقاجان تو كه اسم اعظم داشتی مگر نگفتی هر كاری كه بخواهم می‌كنم؟ شروع می‌كند به لرزیدن و می‌گوید نه نه! نمی‌توانم این را بدهم یك عمر را زحمت كشیدم و صرف كردم و به هزار مرارت ببینید گیر این جا است به هزار مرارت و بدبختی و بیچارگی افتادم تا به این جا رسیدم چطور از دست بدهم؟ اگر ایشان لطف خدا شامل حالش می‌شد فورا متوجه می‌شد آن كسی كه قدرت دارد اسم اعظم را از تو بگیرد بهترش را به تو می‌دهد، او كه با تو دشمن نیست پس معلوم می‌شود بالاتر از اسم اعظم هم داریم، بهتر و بالاترش را داریم. آنی كه انسان به آن نقطه برسد آن چیست؟ آن توحید است آن نقطه نقطه توحید است كه در آن نقطه خدا را آن چنان كه هست می‌بیند نه آنچنان كه می‌پندارد و آن چنان كه می‌خواهد. خدایی كه برای ما رزق بیاورد خدایی است كه ما می‌خواهیم نه خدایی كه هست، خدایی كه برای ما آسایش بیاورد خدایی است كه ما می‌خواهیم خدایی كه برای ما موانع را برطرف كند خدایی كه زور را از بین ببرد خدایی كه مرض را بردارد خداییكه گرفتاری را رفع كند خدایی كه به شعارهای نفسانی ما پاسخ مثبت بدهد اینها چیزهایی است كه ما می‌خواهیم.

یكی از افراد چندی پیش بود، سالها پیش، نامه‌ای داد برای بنده و مادرش هم نامه می‌دهد كه آقا دعا كنید ایشان در فلان جا شركت می‌خواهد بكند قبول شود، در فلان جا می‌خواهد برود قبول شود، من برای ایشان پاسخ دادم به صلاح ایشان نیست گفتنددعا كنید كهانجام شود من گفتم هر چه خدا خواست انجام می‌شود، این رفت و در آن جا شركت كرد و الان خود مادرش چند شب پیش برای من نامه داده كه تمام دینش را گذاشته كنار، دیگر نه نماز می‌خواند نه روزه می‌گیرد قرآن را پرت می‌كند روی طاقچه و ... .