خلوص نیّت اصل و اساس در حکومت اسلام

در جلسات گذشته عنوان بصری راجع به سیاست اسلام وقتی كه بنده صحبت می‌كردم یك روز در ضمن صحبتها به این مسئله پرداختم كه اصل و اساس در سیاست وحكومت اسلام بر خلوص نیت است الان در دنیا حكومتهای متفاوتی وجود دارد حكومتهای استبدادی و ظا لمانه و دیكتاتوری و حكومتهای غیر استبدادی، حكومتهای به اصطلاح دموكراتیك ولی همه اینها بر اساس نفس و نفسانیات است شما الان در این حكومتهایی كه در دنیا هست یك حكومت دست بگذارید، حكومت عراق حكومت كشورهای عربی حكومت اروپا حكومت آمریكا حكومت جزایر كذا، حكومت استرالیا حكومت خاوردور خاور نزدیك خاورمیانه، تمام اینها، آفریقا، كدام یك از این حكومتها بر اساس خلوص نیت و صفای باطن و خدمت به مردم است؟ یك كدام نیست. تمام اینها بر اساس متامع دنیوی است منتهی در این متامع دنیوی شیوه عملكرد تفاوت می‌كند.

او برای این كه به متامع دنیوی برسد مجبور است خدمت به خلق كند اگر نكند كنارش می‌زنند حالا بعضی از حكومتها است مثل حكومت صدام خدمت به خلق هم نمی‌كند حكومت دیكتاتوری است و بدون خدمت به خلق به حكومتش ادامه می‌دهد ولی بعضی از حكومتها است كه نه! اگر خدمت به خلق نكنند اینها باید بروند كنار، نه این كه به خاطر خدا و پیغمبر و انصاف و وجدان و مبانی و ارزشهای انسانی آن زعمای امور و حكام، خدمت به خلق را انجام می‌دهند، برای این كه سر كرسی باشند برای این كه پشت میز باشند بالاخره اشتغال به یك منصبی راه دارد اگر شخصی بخواهد رئیس یك بیمارستان باشد باید پزشك باشد و الا فردی كه اشتغال به نجاری یا آهنگری دارد كه رئیس بیمارستان نمی‌كنند راه دارد همین طور زمام امور مردم را به دست گرفتن راه دارد.

مرحوم آقا می‌فرمودند معاویه خیلی دست و دل باز بود و آلةا لریاسه سعه الصدر، آلت ریاست است این است كه سعه صدر داشته باشد دست و دل باز باشد گشایش داشته باشد خسّت به خرج ندهد و به همین وسیله افراد را جذب می‌كند، حالا چون معاویه بذل و بخشش می‌كند آدم خوبی است؟ معاویه سمرة بن جندب را خواست و گفت می‌خواهم بر علیه علی روایت درست كنی از اینها همیشه بودند دیگر آیه قرآنی راكه مربوط به ابن ملجم هست درباره‌علی و آیه‌ای كه راجع به خوابیدن در جای پیغمبر و اینها هست وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ این راجع را به ابن ملجم بیاوری، جای این دو تا را عوض كن، گفت چقدر به من می‌دهی؟ بیا معامله كنیم. گفت صد هزار درهم؟ گفت كم است گفت من دینم را به صد هزار درهم كه نمی‌توانم بفروشم! گفت دویست هزار درهم گفت نه نه نعوذ باللَه من بیایم به خدا تهمت بزنم به رسول خدا افترا ببندم، چه از من می‌خواهی؟ با این ریش سفید تا این جا! گفت سیصد هزار! آن هم می‌داندطرفش چیست! آن هم مطلب را زود خالی نمی‌كند، قیمت را بالا می‌برد اینها دیگر دعواها و تعارفات دیپلماتیك است، بعد بالا می‌برد، بالاخره گفت چهارصد هزار دینار بیشتر نمی‌دهم، آخرش این قدر است چهار صد هزار درهم كه كم نیست، هر درهمی‌را ده تومان در نظر بیگرید ببینید چهارصد چقدر می‌شود! بسیار خب، آمد رفت بالای منبر گفت خودم شنیدم از لبان پیغمبر كه این آیه وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ مربوط به ابن ملجم است. آن آیه كه می‌گوید در آن آیه است كه بعضی از افراد هستند كه اینها يُهْلِكَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ و كذا، كه حرث ر ااز بین می‌برند نسل را از بین می‌برند در زمین فساد می‌كنند آن مربوط به علی بن ابیطالب است! التفات می‌كنید؟ چهارصد هزار درهم می‌گیرد و می‌گذارد در جیبش بلند می‌شود می‌رود ....