اهمیت توجه به کیفیت بهره مندی از عمر

 جواب: بله شما با وضوی نماز صبح، نماز مغرب و عشا را می‌توانید بخوانید اشكالی ندارد. اما راجع به روزه، روزه ازانسان ساقط نمی‌شود فقط از شخصی كه پیرمرد [یا پیرزن‌] است از او ساقط می‌شود و به واسطه شیر دادن اگر نتواند تا سال آینده روزه بگیرد باید كفاره بدهد و بعد هر وقت كه می‌تواند احتیاطا روزه را بگیرد، چنان چه بعدا درسالهای بعد همنتوانست آن دیگر ساقط می‌شود

 سؤال: كسانی كه در راهسلوك الی اللَه خدای نكرده سقوط می‌كنند و ما این مطالب را شنیدیم می‌خواستم بدانم چه عاملی باعث سقوط می‌شود؟ و [آیا] راه برگشتی وجو د دارد؟ و از كجا بدانیم كه ما سقوط كردیم یا نه؟ و آیا با تكرار یك گناهانسان سقوط می‌كندیا نه؟

 جواب: سقوط عبارت است از دست دادن ارتباط انسان با پروردگار. وقتی كه انسان با خدای خودارتباط داشته باشد این سقوط معنا ندارد. هر گاه انسان در درون خودش احساس كرد محبت پروردگار را و خواست به او را این یك ملاكی است كه من بارها این مطلب را عرض كردم، معیار برای این كه ما در راه هستیم یا نه این است انسان بین خود و بین پروردگار حالت ارتباط را احساس كند و نتواند از این راه دست بردارد. وقتی خدای نكرده ما به این نقطه رسیدیم كه دیدیمادامه مسیر و عدم ادامه مسیر برای ما یكسان است آن جا باید به فكر بیافتیم. یعنی زنگ خطر در آن جا به صدا درمی‌آید. اما اگر دیدیم نه! ما نسبت به این راه تعلق داریم حالا ممكن است دربعضی از مسائل كوتاهی كنیم حالا یك قدری نسبت به بعضی از جریانات نسبت به بعضی از تكالیف كوتاهی انجام شود یا غفلت‌هایی از انسان سر بزند ولی احساس كردیم كسی نمی‌تواند این تعلق را از ما بگیرد كسی نمی‌تواندما را از راهمان جدا كند كسی نمی‌تواند ما را وسوسه كند كسی نمی‌تواند این پدیده و حقیقت را از وجود ما سلب كند در آن جا باید خدا را شكر كنیم و بدانیم كه در راه قرار داریم و شكر نعمت انسان را موفق می‌كند و برای ادامه هم عمل به تكالیف و عمل به آن چیزی است كه مطرح می‌شود