اهمیت مساله سکوت و آرامش در مسیر سیر و سلوک

ببینید در روز قیامت نیاز نیست به این كه خورشید از كار بیافتد یا ریز ریز شود مسئله قیامت مسئله بروز و ظهور اعمال و تغییر در دیدگاه فكر انسان است یعنی آن حالتی را كه انسان در این دنیا با آن حالت دنیا را می‌دید خدا را میدید جهان بینی او را تشكیل می‌دهد و استقلال برای خود می‌دید استقلال در عالم كثرات مشاهده می‌كرد خدا را از عالم كثرات جدا می‌دید و او را دستش را از اراده و قدرت كوتاه می‌كرد در روز قیامت همه این مسائل از بین می‌رود در آن جا می‌بیند كه كوه از خود اختیار ندارد خورشید از خود اختیار ندارد خورشید با یك ذره معلق در هوا یكسان است ماه با یك ذره معلق در هوا یكسان است خورشید به ظاهر بزرگ است ولی مانند یك ذره اراده ندارد زمین اراده ندارد آن استقلال و آن گردش و آن حركت آن منافع آن فوایید تمام آنها همه از بین می‌رود جهان بینی او نسبت به پرودرگار و ارده و مشیت او عوض می‌شو د و به این صورت درمی‌آید كه دیگر كوهها را ریز ریز می‌بیند یعنی دیگر استقلالی نمی‌بیند.

چطور این كه فرض كنید اگر یك شخصی دارای قدرت است این مسئله برای خود من هم تجربه شده است دارای قدرت است دارای اراده است هر كاری انجام می‌دهد این طرف می‌آید آن طرف می‌رود یك مرتبه به بلیه‌ای مبتلا می‌شود به یك بیماری مبتلا می‌شود تمام جهات وجودی از او گرفته می‌شود پیش هر دكتری می‌رود دیگر او را جواب می‌كنند دست به هر چیزی می‌زنددیگر از او ناامید می‌شود و بعد این احساس از بین رفتن و فوت تدریجی و دیگر بی اثر بودن، آن چنان براو حاكم می‌شو كه او را زمین گیر می‌كند و در منزل می‌اندازد و اصلا قدرت تحمل حرف زدن با كسی را ندارد وقتی كه انسان مراجعه می‌كند او می‌خواهد با او ملاقات كند دیگر اصلا افتاده، عاطل و باطل، مانند یك موجود بی جان تمام اختیارش را از دست داده تمام قوایش را از دست داده آن چنان یأس بر او استیلا پیدا كرده كه دیگر نمی‌تواند حركت كند همین طور منتظر است تا آن ا جل الهی بیاید یعنی از آن موقعیت و از آن مرتبه و از آن قدرت و از آن شوكت، یك مرتبه زمین می‌خورد و انسان وقتی كه به او مراجعه می‌كند اصلا دیگر خبری نیست اصلا دیگر .... و راجع به این قضیه خیلی خیلی آثاری است و مسائل و حكایات بسیار زیادی است. مطالعه اشعار مثنوی در این مورد،