اهمیت مساله سکوت و آرامش در مسیر سیر و سلوک

یك شب با مرحوم اقا بودم در همین اواخر حیات خودشان، یك صحبتی پیش آمد ایشان این مطلب را فرمودند كه خیلی مسئله عجیب است خیلی عجیب است راجع به یكی از بزرگان یكی از مراجع اتفاقا او هم آدم خوبی بود مدتها پیش از دنیا رفته تا حدودی هوای نفس نداشت كارهایی كه انجام می‌داد كارهای خوبی بود مرد عالمی‌بود كارهای خیر در نقاط دنیا خیلی انجام داده دارالایتام داشت كمك به مستمندان داشت كمك به افراد محتاج، اینها همه در نقاط مختلف موجود بود و مرد واقعا بزرگواری بود و انصافا امثال او بسیار نادرالوجود هستند از حق نگذریم ولی صحبت چیز دیگری بود صحبت این بود كه آیا این مطالبی كه الان از نقطه نظر كارها و جریان اجرایی و امثال ذلك الان این شخص با او در ارتباط هست چه مقدار از این كارها و چه مقدار از این مطالب در وجود او و نفس او حكّ شده و او را از خودیت و انانیت بیرون آورده و او را به عالم خلوص و به عالم صفا نزدیك كرده است؟ چقدر مسئله مسئله مهم است این مطلب مطلب مهم است ایشان می‌فرمودند خیلی عجیب است بدون این كه اسم این شخص را بیاورند ایشان می‌فرمودندعجیب است یك فرد آدم خوبی هم هست با این تعبیر آدم خوبی است كارهای خوبی هم انجام می‌دهد برای خدا هم انجام می‌دهد موقعیت اجتماعی او این طور است برای دین این كارها را انجام می‌دهد برای اشاعه دین این مسائل را انجام می‌دهد خودش را به زحمت می‌اندازد قبول فلان پست و فلان موقعیت را می‌كند در ارتباط با افراد این گونه از خودگذشتگی‌ها می‌كند ولی این شخص با تمام این احوال راه به جایی نبرده یك مرتبه نگاه می‌كنی یك نفر آبدارچی این است چایی می‌آید می‌برد كسی هم اصلا به او اعتنا نمی‌كند كسی اصلًا به او توجه نمیكند این آبدارچی این، در این موقعیتی كه دارد راهی پیدا می‌كند و حركت می‌كند و به مقصد و مطلوب می‌رسد و كسی هم از حال و احوال او خبر نداردز