اهمیت مساله سکوت و آرامش در مسیر سیر و سلوک
49چطور این كه برای ما هم همین است و در بسیاری از مواقع ما میبینیم وقتی كه یك گناهی میخواهد انجام بشود یك مسائلی پیش میآید كه خود به خود او منتفی میشود تا به حال این طور برای شما اتفاق افتاده است یا نه؟ این هم عین همان است هیچ تفاوتی ندارد آیا حالا كه ما نتوانستیم این را انجام بدهیم این برای ما امتیاز است؟ نه تنها امتیاز نیست رشد هم نیست یك مسئله عادی است. گاهی اتفاق میافتد انسان فرض كنید كه میخواهد جیب یك شخصی را بزند یك مرتبه او از این طرف میرود خب انسان نمیتواند انجام بدهد گاهی اوقات اتفاق میافتد برای انسان كه میخواهد غیبت یك شخصی را بكند یك مرتبه میبیند آن شخص در كنار او است خب وقتی كه در كنار او است دیگر غیبت نمیكند. یك وقتی انسان ممكن است كه فرض كنید كه من باب مثال بخواهد گناهی انجام بدهد وسایل آن گناه خو د به خود از بین میرود و نمیتواند موفق شود مریض میشود تب میكند در خانه میافتد، این نمیتواند انجام بدهد حالا بگوید كه ما الان بله نسبت به این گناه در این جا كفّ نفس كردیم! نخیر! اسباب و عللی [و] معدّاتی كه موجب میشود انسان گناه كند آن اسباب و معدات از بین رفته و برای انسان هیچ ا فتخار نیست. مسئله در مورد امام هم همین طور است آن عصمت عادی كه برای انسان پیدا میشود به واسطه غیر گناه كردن آن عصمت عصمت نیست آن عصمت اكتسابی است و باید بین این دو مسئله فرق قائل شد.
سوال بسیار مهمیكه در این جا شده سوالی است در مورد وسواس و فرق بین احتیاط و وسواس. این كه در بعضی از كارها چگونه فرق بین وسواس و احتیاط را تشخیص بدهیم و این كه عملی را كه انجام میدهیم آن وسواس است یا این كه او احتیاط است؟ چه كنیم؟

