تفسیر حدیث قدسى: یابن آدم، اكثرمن الزاد فان الطریق بعید بعید

می‌گویند ولید بن یزید شبها مست می‌كرد با كذا و كذا و صبح كه می‌شد به حال مستی می‌رفت برای نماز. یك روز رفت برای نماز، نماز صبح را سه ركعت خواند! بله ... گفتند: چرا این طوری كردی؟ گفت: فعلا حال خوشی دارم، می‌خواهید باز هم بخوانم؟ این هم یك جور نماز خواندن است. این هم همین است.

وقتی كه می‌گویند این كار را انجام بده تو باید این وضعیت سر كار بروی تو ... خیال می‌كنی حال پیدا كردی! این حالی كه الان تو پیدا كردی یك اثراتی در نفس تو به وجود آورده اگر بخواهی خودسرانه بروی آن اثر تبدیل به ضد اثر می‌شود.

مهم‌ترین مایع و مهم‌ترین ماده برای حیات انسان آب است اگر انسان ده روز هم غذا نخورد شاید طوری نشود ولی اگر آب نخورد از تشنگی از بین می‌رود می‌میرد! یكی دو روز دیگر همین آب را شما یك مقدار اضافه كنید، مسمومیت آبی پیدا می‌كنید؛ كلیه از كار می‌افتد. یكی از مسمومیت‌هایی كه داریم مسمومیت آب است. همین آب تبدیل به سمّ می‌شود، آن وقت این سر كار نرفت و پرداخت به مسائل دیگر در نتیجه از نفس او به خاطر انحراف از آن خط و ممشا آمد به یك سری مسائل دلخوش كرد و به یك سری مطالب آمد دلخوش شد و این ها را ناشی از تخطّی از اوامر مرحوم آقا می‌دانست كه بله الان چون ما تخطی كردیم این حالات را پیدا كردیم! و ایشان نمی‌خواهد ما رشد كنیم! ایشان می‌خواهد ما در یك مرحله بمانیم! می‌گفت ها! دستورات ایشان برای همه به نحو یكسان است! رعایت ظرفیت افراد را نمی‌كند!! بسیار خب رعایت نكن. خودت برو بگو هر چه می‌خواهد دلت تنگت بگو! در نتیجه چه شد؟ این شخص الان با اجنه و شیاطین محشور است! چرا؟ چون آن زادی را كه تو انتخاب كردی زاد نبود آن سمّ بود آن زادی را كه انتخاب كردی او زاد و توشه راه نبود او عبارت بود از انانیت از خودرأیی از خود محوری از اظهار سلیقه بی جا آن هم از كسی كه هرّ را از برّ نمی‌فهمد! هرّ را از برّ تشخیص نمی‌دهد!