تفسیر حدیث قدسى: یابن آدم، اكثرمن الزاد فان الطریق بعید بعید
29به ما گفته كه این عمل را انجام بده. به دنبال اثر بودن در طریقه عرفان نیست، بلكه انسان باید از اثر صرف نظر كند.
امروز انسان یك عملی انجام میدهد میبیند كه بسیار عمل خوبی بود. دو ماه دیگر هم انجام میدهد میگوید: آقا ما این آثاری را كه در این وقت میدیدیم الان در خود مشاهده نمیكنیم. خب نباید بكنیم نباید باشد. این را خدمت شما عرض كنم در آن وقت ما به خدا نزدیكتر هستیم و تجلی اسماء و صفات الهیه در ما قویتر است كه در آن وقت ما خصوصیتی را در خود نبینیم؛ در آن وقت ما مظهریت برای اسماء و صفات الهی را در خود نبینیم؛ در آن وقت ما حالت شرمندگی و بیچارگی و دردمندی و سرافكندگی را در خود بیشتر احساس كنیم؛ در آن وقت ما مظهریت برای اسماء الهی را بیشتر واجدیم. نه این كه بگویم خب الحمداللَه الان ما حال خوشی داریم؛ الان حال ما حال خوب است، خوشوقت باشیم. البته اگر انسان این حال را نداشته باشد و حالش هم خوب باشد اشكالی ندارد. صحبت در این جا است كه وقتی انسان این حال را از دست میدهد بر از دست دادنش تأسف بخورد كه ا عجب من حالم خوب بود حال توجه داشتم حال انبساط داشتم، حال این را میدیدم او را میدیدم. الان یك همچنین خبرهایی نیست! لعل این كه الان حال شما بهتر از آن موقع بوده و بهتر از آن وقت باشد. این یك مسئله.
مسئله دیگر این كه بارها شده سوال میشود كه ما چه كنیم ما در این زیاراتی كه میرویم و در این عتبات كه مشرف میشویم چه كار كنیم كه بیشتر نزدیك باشیم؟
پاسخ این مسئله هم به نظر میرسد كه در مطالب و ... و رد مطالب و صحبتهایی كه میشد، داده شده باشد. زیارتی كه انسان میرود انجام میدهد این زیارت را میخواهد برای چه انجام بدهد؟ آیا ما میخواهیم برویم پیش سیدالشهدا بگوییم ما آمدیم صد هزار تومان پانصد هزار تومان خرج كردیم و آمدیم این جا و حالا میخواهیم فرض كنید كه این [زیارت] را انجام بدهیم؟

