اهمیت نگاه توحیدی داشتن نسبت به همه امور

 مردم و یزید و دم و دستگاه كوفه و اینها صحبت كرد و هیچ اشكالی ندارد زن بیاید صحبت كند جلوی مرد و ...! ایشان فرمودند حضرت زینب شصت سال سنش بود یك واقعه داریم كه در این مدت شصت سالی كه در مدینه بود ایشان بیاید برای مردها صحبت كند؟ این چه مسائلی است كه باید مطرح بشود؟ خب حالا تفسیرهای مختلف بر عهده‌خود افراد است و هر كسی باید پاسخگوی طرز تفكر و طرز اعلان و مطلب باشد.

 آن را كه ما می‌فهمیم این است و باید بدانیم كه بر اساس فهم و ادراك ما از ما مؤاخذه می‌شود نه بر اساس یافته‌های دیگران. حضرت فاطمه زهرا (سلام اللَه علیها) ابن ام مكتوم كه شخص نابینایی بود آمد كنار درب منزل حضرت زهرا حالا روایات را به چه معنا می‌كنند خودشان می‌دانند! این قضیه واقعه تاریخی است و شكی در این مطلب نیست آمد كنار در و در زد، حضرت زهرا آمد پشت در تا متوجه شد ابن مكتوم است رفت كنار، پیغمبر سوال كرد كه شما چرا كنار رفتی این شخص كه كور است؟ عبارت حضرت زهرا این است كه او مرا نمی‌بیند ولی وجود من را به عنوان یك زن احساس نمی‌كند؟ ببینید! این كلام كلام حضرت زهرا است، این كلام هم گفته شده است حالا دیگر تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل. حالا دیگران می‌آیند جور دیگراین، طرف می‌كنند شرایط مكان و شرایط زمان و .... این ها دیگر طبعا از حیطه تفكر و تعقل ما طبعا خارج است، این مسائل و اینها بر عهده خود آنها خواهد بود. باید انسان چه مرد و چه زن سرگذشت سیدالشهدا علیه السلام را ....

 وقتی حضرت زینب از مدینه می‌خواست حركت كند اولا نیمه شب كاروان سیدالشهدا آمد بیرون ثانیا برای این كه چشم نامحرم حتی به حضرت زینب و دیگران نیفتد این جوانان بنی هاشم آمدند همان محرمهای حضرت زینب و ام كلثوم دور این كجاوه و اینها راگرفته بودند تا این كه وقتی سوار می‌شوند افراد غربیه نبینند این جوری اینها آمدند كربلا، این را هم به مردم بگویید! این جوری آمدند به كربلا و در مجلس یزید حضرت زینب مقنعه نداشت كه سرش كند یعنی اصلا شما باور نمی‌كنید یعنی با چادر خودش را می‌پوشاند اصلا مقنعه نداشت! صورت دختران سیدالشهدا را در مجلس یزید اگر ندیدند كه آن شخص از اصحاب یزید نمی‌گفت كه این كنیز را بردار به من ببخش! خب لابد دیده دیگر! این قسم كار به این جا رسید خب بله! وقتی اراده‌خدا تعلق بگیرد و این را شما بدانید مسئله اسارت حضرت زینب و اهل بیت سیدالشهدا به مراتب از قضیه خود كربلا مهمتر است و سوزنده‌تر است و نارحت كننده تر است و متألم‌تر كننده تر است. مرد حاضر است ده تا جان بدهد در مقابل غیرتش و سایر مسائل ایستادگی كند و این اخلاص سیدالشهدا را می‌رساند و این آن تسلیم و رضای‌