اهمیت نگاه توحیدی داشتن نسبت به همه امور

 زمان ارواحنا فداه مطرح باشد و نظر استقلالی نباید نسبت به این مسئله داشت.

 سؤال: راجع به كتابهای مرحوم آقا فرموند كه كدام كتاب را به افراد [توصیه كنیم؟]

 استاد: بله كتابهایی را كه ایشان نوشتند كتابها را برای همه افراد نوشتند و ایشان می‌فرمودند ما این كتابها را برای همه نوشتیم وبنده شخص خود من كه خب طبعا بیشتر به نظرات ایشان آگاه هستم خودم را بی نیاز از این كتابها نمی‌دانم و حتی در بسیاری از مسائل كه بعد از فوت ایشان اتفاق افتاد كرارا و مراراً عرض كردم كه اسوه من مسائلی بود كه در آن كتابها بود و الحمدلله هم نتیجه را گرفتم و در این قسمت ما ضرر نكردیم و این كتابهای ایشان بله، درست است به افراد معمولی می‌شود هدیه داد البته كتابهای ایشان مراحل مختلفی دارد فرض كنید كتاب توحید علمی‌ایشان یك كتاب تخصصی است و شاید هر كسی نتواند به محتوای آن برسد و به قول خود ایشان كسی می‌تواند این كتاب را بفهمد كه یك دوره فلسفه و عرفان نظری خوانده باشد. كتابهای دیگر ایشان در آن حد نیست و خود شخص از نحوه مطالعه و دریافتی كه از كتابها می‌كند می‌تواند موقعیت خودش را با آن كتابها ارزیابی كند.

 راجع به شركت در مجالس ذكر البته این شركت بسیار لازم است و فایده هم بر این مسئله مترتب است. همان طوری كه عرض كردم راه خدا، راه منحصر به یك نوع بینش و یك نوع تفكر نیست. آن چه كه برای راه سالك بین او و بین پروردگار مطرح است عبارت است از خلوص نیت و صفای باطن و اخلاص در عمل، آن در هر جا باشد آن مهیا است. بعضی‌ها سوال می‌كنند چرا ما به زیارت ائمه علیهم السلام برویم؟ این همه تأكیدی كه فرض كنید بر زیارت امام رضا علیه السلام شده بر زیارت سیدالشهدا شده، خب از همین جا ما قلبمان را خالص می‌كنیم بدون این كه خرجی كنیم و چیزی، زیارت كنیم. مسئله رفتن به زیارت یعنی استفاده حضوری از بركاتی كه متوجه همان بقعه است به واسطه عنایت و توجه خاصی كه آن روح با آن بدن دارد. چرا می‌گویند بروید قبرستان و به زیارت قبر؟ به جهت این كه آن روح در ارتباط با آن بدن یك تعلقی دارد كه توجه آن در آن جا بیشتر است. قطعا در روضه منوره علی بن موسی الرضا علیهما السلام و ارواحنا فداه، این تأثیری كه در آنجا هست قطعا آن تأثیر در جای دیگر نیست با این كه ولایت آن حضرت ولایت عامّ‌است و اصلا مكان برنمی‌دارد و مسئله مسئله مادی و فیزیكی نیست، مسئله متافیزیك و مابعدالطبیعه است و در آن جا مكان و زمان اصلا مطرح نیست منتهی صحبت در این است كه رفتن در این مكان به معنای قدم برای رسیدن به معشوق و به مطلوب و محبوب ما كه امام علیه السلام، امام رضا، قدم برداشتن است التفات كردید! این مسئله است و خیراتی كه در این قضیه متوجه می‌شود مترتب بر این نكته است. كسی كه می‌تواند برود