اهمیت نگاه توحیدی داشتن نسبت به همه امور

 تحمل [را] هم تو بده، درست بگوییم اگر درست گفتیم او هم می‌دهد ولی اگر در همان موقع گفتن، یك چیزهایی را هم نگه داریم، می‌گوییم خدا یا تو بده ولی درست نمی‌گوییم می‌گوییم خدایا تو توفیق بده خدا می‌گوید بسیار خب من همین الان توفیق را به تو دادم همین الان دادم تو چرا نمی‌روی؟ یعنی چه توفیق را دادم؟ یعنی موانع را از سر راه تو برداشتم می‌توانی بلند شوی می‌توانی این عمل را انجام بدهی می‌توانی اقدام را بكنی توفیق معنایش این است. انسان بنشیند بگوید كه من توفیق ندارم كه معنا ندارد، نه! خدا می‌گوید من توفیق را الان دادم مثل این كه الان این توفیق را خدا به شما داده، بسیار خب. برای ادامه انسان باید كار انجام بدهد اگر انسان درست بگوید و اگر واقعا بگوید یعنی از روی صدق احساس بكند، شما بدانید كه اگر تمام خلایق را هم خدا به آن مرتبه عرفان و فنا برساند هیچ برای خدا به اندازه سر سوزنی مانعی ندارد تصور نكنید كه حالا یك نفر بود دو نفر بود در هر زمانی، نه این حرفها نیست. رسیدن به مقصود و مطلوب برای همه افراد در همه زمانها و در همه‌شرایط و امكانات فراهم است. خب این یك صحبتی كه راجع به این زمینه كردیم. از آن جایی كه بنا داشتم در این مجالس اگر دوستان مطلبی، مشكله‌ای به نظرشان می‌رسد در همان حدود امكان مجلس اگر صحبتی هست در حدود یكی دو تا سه تا سوال اگر مطرح بكنند من پاسخ می‌دهم.

 سؤال: این مخدره این طور نوشتند كه آیا اگر ما بخواهیم راه خدا [را] بپیماییم توجه‌مان بیشتر به ولی خدا باشد یا به امام زمان؟ و [توجه به ولی خدا] بی توجهی به امام زمان محسوب می‌شد یا این كه توجه به ولی خدا همان توجه به امام زمان است به دلیل این كه ولی هم از امام زمان دستور می‌گیرد و هر دو در طول هم واقع شدند و از هم جدا نیستند.