اهمیت جایگاه عقل در مسیر سیر و سلوک

 وقت توقع داری برسی؟ نه! تو را از این راه می‌برد. آن راه تو را به امام زمان واقعی می‌رساند این راه تو را به امام زمان غیر واقعی و مجازی و كذب می‌رساند. آن وقت این امام زمان می‌آید تمام مشاعر تو را می‌گیرد تمام هوش و عقل تو را می‌گیرد و تمام سرمایه های خدادادی تو را در مشت خودش قرار می‌دهد و به هر سمتی كه می‌خواهد می‌كشاند، این امام. چرا؟ چون تو خواستی با تخیل خودت بروی نخواستی با دستور عمل كنی.

 در این مسائلی كه برای دوستان اتفاق افتاد آن چه كه مورد نظر من بود خیر اینها بود خیر شما بود مصلحت شما بود من به وضوح بعضی از مسائل را می‌دیدم و بعضی از دستها را می‌دیدم خب انسان كه نمی‌تواند هر چیزی را بگوید سخن گفتن جایی دارد حدّی دارد با اشارات اگر شخص متوجه بشود باید عمل كند ما مسئله را حتی از اشارات هم گذراندیم دیگر تصریح كردیم هنوز كه هنوز است بعضی ها كم لطفی می‌كنند و برای من نامه می‌دهند كه ما را به آن وضع برگردانید، بدانند این افراد كه در سلوك پیشرفت نكردند. من تصریح كردم نسبت به این مسئله. سر خود عمل كردن بسیار خب! از تغییر این طرف به آن طرف چه چیزی نصیب من می‌شود و چه چیزی از من گرفته می‌شود؟ هان؟ چیزی نیست دیگر. ولی اگر انسان بخواهد بر اساس فكر خودش و تخیل خودش حركت كند باید بداند كه تصورات ما هم ممكن است صحیح باشد و هم ممكن است باطل باشد. شش سال از فوت مرحوم آقا گذشت در این شش سال خیلی چیزها اتفاق افتاد خیلی از سروران ما اینها را هم می‌دانند چه مطالبی اتفاق افتاد و واقعا چه گرفتاری‌ها و اوضاعی برای ما پیش آمد و با چه مطالبی ما دست به گریبان بودیم! بعد از شش سال در این سفر اخیر دو شب پیش كه من به عتبه موسی علی بن موسی الرضا مشرف بودم تازه من دیدم یك عده دارند اعتراف می‌كنند كه ما اشتباه كردیم! بعد از شش سال؟ بعد از این همه؟ بعد از این همه گرفتاری؟ بعد از این همه تشنج؟ بعد از این همه آبروریزی؟ هان؟ درست نیست؟