تفسیر فرمایش پیامبر اکرم: بعثت لأتمّم مکارم الاخلاق

امت عیسی یعنی افرادی كه حضرت عیسی را در درون خودشان پرورش می‌دهند. اگر ما بخواهیم ببینیم حضرت عیسی كه بود، چه حالاتی داشت و چه كمالاتی داشت باید نگاه به این رهبان‌ها و مسیحیان بكنیم البته واقعی‌شان نه اینهایی كه ... خب الان همه چیز تغییر كرده. امت موسی همین طور امت عیسی همین طور.

امت پیغمبر معنایش این است كه افراد متّصف بشوند به صفاتی كه اگر شخصی از غیر مسلمان‌ها باشد بیاید و نگاه بكند به انسان شهادت بر توحید و شهادت بر رسالت پیغمبر بدهد، نه این كه بیاید ببیند اگر اسلام این است ما اسلام را كنار می‌گذاریم، التفات كردید؟ نه این كه بیاید ببیند كه جامعه‌مسلمان‌ها كه [به آنها] امت پیغمبر می‌گویند نگاه‌شان كنید ببینید با چه وضعی هستند، ارتباطاتشان چطور است، معاملات ایشان چطور است، داد و ستد ایشان چطور است، كارهای داخلی و خارجی ایشان چطور است! ما را امت می‌گویند درست شد؟

حالا وقتی كه معنای امت را ما متوجه شدیم آن كلام رسول خدا كه می‌فرماید: بُعِثْتُ لِأُتَمِّمَ مَكَارِمَ الْأَخْلَاقِ برای ما روشن می‌شود كه رسالت پیغمبر رسالت تكمیلی بود، رسالت اكمال بود، آن رسالت رسالتی بود كه افراد را به كمال برساند. صحبت ما با رسول خدا این است آیا شما مطالبی را كه فرمودید و آن مطالب الان در كتاب‌ها نوشته شده و به عنوان سنّت شما، به عنوان سیره شما و به عنوان نحوه عملكرد یك انسان به افراد در خانواده و در اجتماع و مسائل شخصی و مسائل كلی؛ دستوراتی كه شما دادید، آیا آنها شوخی بوده یا جدی؟ اگر شوخی بوده كه دیگر پس قضیه مشخص است و هیهات این كه ساحت مقدس آن حضرت از این مسائل بری و منزه است؛ و اگر جدّی بوده است از كسی كه به سیره آن حضرت عمل كند به آن مكارم اخلاق خواهد رسید، این مسأله است. یعنی وقتی كه ما می‌بینیم رسول خدا فرمود باید این طور بود باید آن طور بود، زن باید این طور باشد مرد باید آن طور باشد، آن وظایفش این است او وظایفش این است، نحوه عبادت نحوه‌برخورد نحوه‌مسائل اینها بایست این طور باشد. اینها جهاتی است كه رسول خدا روی آن جهات تكیه كرده و این كه ایشان فرمود: بُعِثْتُ لِأُتَمِّمَ مَكَارِمَ الْأَخْلَاقِ اگر طبق دستوراتش ما [به آن مكارم‌] نمی‌رسیدیم و نیاز بود به مسائلی دیگر كه در اختیار ما نبود خب چرا پیغمبر این حرف را زد؟ این به چه درد ما می‌خورد؟ مثل این كه پیغمبر بیاید بفرماید خداوند به من عقل اول و آخر را دادند؛ خب به من چه مربوط است؟ خداوند به شما عقل اول و آخر را داده است چه نفعی برای من دارد؟ [یا مثلا] خداوند به من قدرت داده است كه كوه ها را جای خود تكان بدهم؛ خب به من چه ارتباطی دارد؟ خداوند به شما قدرت داده. [یا مثلا] خدوند به من قدرت داده كه با ملائكه و اینها صحبت كنم و همه عرش و فرش در اختیار و تسلط و احاطه و ولایت من باشد، خب هست برای من كه نیستَ؛ گفتن این حرفها یعنی چه؟ مطرح كردن این مسائل چه فایده‌ای دارد؟ چه اثراتی بر این مترتب است؟ پیغمبر در ارتباط با مردم جوری باید صحبت كند كه بر آن مطالبش اثرات مترتب باشد برای مخاطبین، مشافهین و برای آن افرادی كه بعدا می‌آیند و می‌خواهند از آن مسائل استفاده كنند. بله؟