سرّ خلقت انسان

علی ای حال این مجلس مجلس اختصاصی نیست و اگر اطلاق درس بر آن می‌شود این هم فقط از همین باب است كه مطالبی كه بالاخره ما از ایشان [مرحوم آقا] شنیدیم، یادداشتهایی كه از ایشان‌ داریم، مطالبی كه ایشان در صحبت‌هایشان داشتند و بعضی از نوارهای ایشان پیش حقیر است و به طور كلی آن چه كه ما از مرام و مبنای ایشان استفاده كردیم آنها را در معرض استفاده مستعدّین قرار بدهیم كه به فرمایش پیغمبر اكرم فَرُبَّ حَامِلِ فِقْهٍ لَیسَ بِفَقِیهٍ وَ رُبَّ حَامِلِ فِقْهٍ إِلَی مَنْ هُوَ أَفْقَهُ مِنْه‌¹، چه بسا افرادی كه یك فقهی را، یك كلام ارزشمندی را، یك بینشی را ابلاغ می‌كنند و می‌رسانند به افرادی كه از خود واسطه، این‌ها مستعدتر هستند وآنها بهتر می‌توانند استفاده كنند. من هم فقط از همین باب بود [كه‌] گفتم خب بالاخره ما انتصاب به ایشان داریم و یك وظیفه و مسئولیتی را از یك جهت برای ما می‌آورد و [از جهت دیگر كه‌] ما مطالبی را از ایشان شنیدیم [خدایی ناكرده‌] بخل نكرده باشیم و خیانت در بلاغ و در ابلاغ نشده باشد و إلّا شما قطع بدانید آن چه كه در نفس من می‌گذرد این است كه از تمام افرادی كه در آن مجلس شركت می‌كنند بنده پایین تر هستم و فقط و فقط به عنوان یك نواری كه مطالبی از مرحوم آقا شنیده و دارد برای افراد نقل می‌كند ... نه بیشتر؛ و إلّا اگر چنانچه حتی من مجال داشتم و فرصت داشتم برای مخدرات هم یك همچنین مجلسی را تشكیل می‌دادم ولی خدا را شاهد می‌گیرم به اندازه‌ای سر من شلوغ است و به اندازه‌ای من كار دارم كه از مسائل ضروری حذف می‌كنم و جهتش این است كه با توجه به وضعیت تحصیلی كه داریم و با توجه به مطالب ضروری كه از مرحوم آقا گرفتیم و این‌ها را باید به صورت علمی و كلاسیك مطرح كنیم و [همچنین دائما] نوشته در همین پرونده ها می‌آورند برای من، [دائما] ما این‌ها را می‌گذاریم در صندوق تا این كه این‌ها را باز كنیم و شروع كنیم راجع به این‌ها كار كردن و این‌ها را به هم ... كه اصلا مجالی برای من نمی‌ماند یعنی به هیچ وجه من الوجوه هیچ نحو مجالی نیست.