اعتدال در سلوک
27نمیسازد، خب یك وقتی انسان گاهگاهی اتفاق میافتد بعضی از اوقات انسان در ابتدای راه یك اهدافی دارد ولی بعد آن اهداف [تخفیف] پیدا میكند.
فرض كنید كه شما دیدید دیگر بسیاری از این مجالس امام حسین و دهگی و هفتگی و ماهانهای كه میآید اینها بیشتر برای دید و بازدید و صله و خود نمایی و دیگر افتخار و نشان دادن لباسها به همدیگر و حرف و نقل و اینها است حالا یك ذاكر و روضه خوانی میآید یك روضهای میخواند و میرود ولی اینها هم میگویند كه زودتر روضهاش را بخواند و برود و دیگر ما به كارمان بپردازیم. این خروج از آن هدف است، خروج از آن مسیر و طریق است كه اول هدف هدف مقدسی است و مجلس با یك نام مقدس و با یك غایات مقدسی تشكیل میشود و در مرور زمان و در بستر زمان تغییر و تحول پیدا میكند. این صحیح نیست و این غلط است.
[در] این مجالس هم باید آن هدف همیشه آن رعایت بشود، آن هدف مقدس و آن ممشایی كه در طبق آن ممشی تشكیل میشود و انسان استفاده میكند، واقعا استفاده میكند. من در بعضی از این مجالس كه شركت میكنم در مجالس ذكر واقعا حالم تغییر میكند واقعا انبساط پیدا میكنم ولی در بعضی از جاها كه انسان میرود میبیند نه خسته شد، قبض او را گرفت مكدر شد، مسأله [اینجا] چیست؟
مرحوم آقای انصاری میفرمودند اگر زنی با عدم رضایت و با عدم طیب خاطر یك چایی درست كند برای رفقا وقتی آن چایی را شما دارید میخورید احساس میكنید این چایی از روی طیب خاطر درست نشده، این چای از روی عشق و علاقه درست نشده از روی اجبار و از روی اكراه این چای [درست شده است.] نفس این خانمیكه الان در این شرایط نامناسب آمده این چای را درست كرده، این نفسش میآید در این چای اثر میگذارد، این چایی را كه شما میخورید مكرد میشوید، قبض شما را میگیرد، میبینید چقدر دقیق است مسأله چقدر حساس است، این قدر مطلب مهم است.

