اعتدال در سلوک

 خودش را از دست می‌دهد، بهتر است كه مخدرات در منزل كه هستند به مطالعه بپردازند و نقاط و نكاتی را كه برای آنها مشكل است و اشكال می‌آید آنها را یادداشت كنند و بعد در آن جلسه از افراد خبیر سوال كنند.

 بدانند كه برای رفتن به این جلسات شرط اول رضایت رضایت شوهر است نه رضایت رضایت تحمیلی یا رضایت تهدیدی نه! رضایتی كه واقعا از صمیم قلب آن راضی باشد. رضایت چماقی منظورم نیست! كه بله علی ای حال بگوید راضی‌ام كه دیگر راضی به رضایت خدایی! كه از هر نا رضایتی [این خودش‌] بدتر [است‌] نه! واقعا رضایت رضایتی باشد كه واقعا از صمیم قلب باشد و هیچ گونه كدورتی نداشته باشد.

 این مسأله بسیار مسأله مهمی است و بدانید كه این جلسات محترم است، جلسه‌ذكر جلسه محترمی است در آن جلسه نباید صحبت بیخود بشود نباید احوال پرسی‌های متعارف انجام بشود. در این جلسه باید سكوت رعایت بشود، توجه باید باشد، این قلوب باید به همدیگر مرتبط بشوند تا بتواند انسان استفاده كند.

 مرحوم آقا در زمان سابق به رفقایشان تذكر می‌دادند و برای آنها این مسأله الزامی بود كه در جلسه یك نوع میوه بیشتر نباشد، حتی اگر خلاصه دو نوع بود ایشان می‌گفتند یكی را بردار، یك نوع میوه بعد از جلسه، نه این كه از اول جلسه بیایند بگذارند. گذاشتن میوه و تنقلات، این موجب انصراف ذهن و انحراف ذهن از توجه به مبدأمی‌شود و از توجه به نفس و فرو رفتن در نفس و توجه به باطن و جلب بارقه‌ها و واردات می‌شود، این مسائل شوخی نیست.

 من اواخری كه مرحوم آقا در تهران بودند یك روز به مرحوم آقا عرض كردم كه آقا در جلسه ذكر اصلا چرا باید میوه باشد؟ چرا؟ همین یك ظرف آب و یك [لیوان‌] كه برای رفع تشنگی و اینها باشد كفایت می‌كند و دیگر نیازی به چای و فرض كنید كه میوه و اینها نیست، آخر مجلس جشن كه نیست، حالا در مجلس جشن خب بله از این تنقلات هست و از این مسائل ولی صحبت در مجلس ذكر است، ما كه نمی‌خواهیم خودمان را گول بزنیم ما كه نمی‌خواهیم خودمان را فریب بدهیم مجلس ذكر با اینها