حقیقت وحی و اقسام و مراتب آن

از طرف دیگر هم دیده شده که پدر و مادر نیاز به استراحت دارند، دختر مثل صاعقه می‌ریزد سرشان، خودش و بچه‌هاش، برویم خانه پدر و مادر و عیب ندارد، بگذار بجای ساعت ده ساعت یک بخوابند. آقا غلط است! اصلًا حرام است، حرام است!! پدر به استراحت نیاز دارد، از بیرون برگشته به خانه می‌خواهد بگیرد ساعت نه بخوابد. بریم خانه بابابزرگ نمی‌دانم ننه‌بزرگ و این حرف‌ها، این الان‌ باید بخوابد، این الان باید استراحت کند، خب آقاجان بیا موقع غروب و برو.

مرحوم آقا به ما می‌فرمودند: موقع غروب بروید منزلتان، مگر ما جرأت می‌کردیم بمانیم؟ نیم ساعت آقا سید محسن دیر شده است، نیم ساعت می‌ماندیم دیر شده است! بیرون می‌کردند ما را بلند شوید بروید خانه‌تان، بلند شوید بروید سر زندگیتان. خود پدرمان هم زندگی دارد، برنامه دارد فلان دارد، ایشان آدمی نبوده که هر کسی بیاید و هر کسی برود و تا سه بعد از نصف شب [بماند] نمی‌گذارد، بیکار نبود مثل بقیه. حساب دارد، می‌خواهد نماز بخواند، می‌خواهد سه ساعت قبل از نماز صبح بلند شود، مثل ما که بیکار نبوده، همین‌طوری به هر کیفیتی گذراندیم و گذراندیم. توجه می‌کنید!

لذا حتماً باید پسرها و دخترها نسبت به این قضیه خیلی دقت داشته باشند، مراعات پدر و مادرشان را باید بکنند، قبل از غروب بیایند بیرون، دیگر خانه پدر و مادرشان نمانند، اگر بمانند و پدر یا مادر احساس کنند اینها الان در این‌جا [مزاحم هستند] الان می‌خواهیم بخوابیم ودوباره آمدند، همان موقع بدانند تیر دررفته، تیر از کمان درآمده. نباید کار به این‌جا برسد، قبل از غروب، آقا خداحافظ شما می‌رویم! یا تماس بگیرد ببیند می‌توانید امروز بیایید یا نه، انسان اگر دید مساعد است بیاید، با پدر و مادر هم نباید شوخی داشته باشند، باید جدی باشند، نباید ملاحظه کنند بالاخره اینها یک مسائلی است که، ملاحظه در جای خود، سهل گرفتن در جای خود، سفت گرفتن هم در جای خود، هر چیزی جای خودش را دارد.