حقیقت وحی و اقسام و مراتب آن

 لذا جناب مولانا می‌فرماید:

 حالا فعلًا هستیم! ان‌شاءاللَه خدا این مجالس را پایدار بدارد! ان‌شاءاللَه مستمر است! ان‌شاءاللَه حالا ماه رمضان هم می‌آید! حالا ان‌شاءاللَه نمی‌دانم مناسبت‌های دیگر هم هست! حالا ان‌شاءاللَه، چرا به الان ما توجه نمی‌کنیم؟ چرا به ان‌شاءاللَه های بعد دائمًا نگاه می‌کنیم؟ ان‌شاءاللَه ماه رمضان، خب بله ماه رمضان که سر جایش، درست است! مناسبت‌های دیگر می‌آید سر جایش، این‌ها همه به جای خود محفوظ، اما این مناسبتی که الان هست، این وضعیتی که الان هست، این یک وضعیتی است که معلوم نیست که دیگر جایگزین داشته باشد و قطعاً هم جایگزین ندارد، لذا معیاری که ما می‌توانیم داشته باشیم این است که مراتبی که برای ... البته مطلبی که می‌خواستم بگویم زیاد است احتمالًا در صحبت‌هایم فردا اگر پیش آمد این قضیه را در آنجا ادامه می‌دهم.

 مراتبی که برای افراد خداوند تعیین کرده است آن مراتب به نحوی است که حتی در میان انبیاء گذشته هم آن مراتب نبوده است و این روایتی که داریم که علماء امتی افضل من انبیاء بنیاسرائیل، روایت، روایت صحیح است و این مطلب را ما باید در نظر بگیریم، آن وحی که به انبیاء می‌شود آن وحی چیست که یک شخص غیر نبی نمی‌تواند به آن مرتبه و به آن مرحله از معرفت برسد.

 وحی عبارت است از باز شدن راه صواب و انکشاف باطل برای شخص، راه صواب، راه حقیقت، راه معرفت، راه انکشاف حقایق عالم وجود، برای یک شخص باز بشود به نحوی که مطالبی را درک بکند که دیگران نمی‌توانند درک بکنند و عاجزند از درک آنها و همین‌طور راه باطل شناخته بشود و روشن بشود، راه شیطان روشن بشود، افکار شیطانی برای انسان روشن بشود و مطالب روشن بشود، که آن راه خلاف را نرود و راه صحیح را برود، آن معرفت واقع را برای او به دست بیاورد و آن معرفت در هر مرتبه‌ای که می‌خواهد باشد، این می‌شود وحی. خب اگر این‌طور باشد پس بنابراین چه اشکالی دارد که وحی هم دارای مراتب مختلفی باشد.