حقیقت وحی و اقسام و مراتب آن

 کرده، مشکل است، درآوردن مشکل است، درست؟ کار را چه کسی کرد؟ کار را آن ولی خدا کرد که با هزار تا تهمت و با هزارتا فحش و با هزار تا بد و بیراهی که از فامیلش شنید چهار مرتبه رفت خانه آن فامیل و آن فامیل دو بار در منزل بود و از پشت آیفون دید و در را باز نکرد، کار را او کرد! خب دفعه اول باز نمی‌کند، به جای اینکه به ایشان بربخورد، به جای این ناراحت شود، دفعه دوم می‌رود، دفعه دوم باز نکرد، بالاخره دفعه پنجم در را باز کردند رفتند خانه. می‌دانید چه گفت: رو کرد به زنش گفت: آقا دایی ما را دیگر از رو برد؟ مگر هر کسی به همین راحتی ولی خدا می‌شود بله؟ ما بودیم چه کار می‌کردیم؟ خیلی زور می‌زدیم یک دفعه می‌رفتیم آقا اصلًا برو پی کارت، من بلند شوم بروم او باید بلند شود بیاید، هزار تا فلان کرده تازه بنده بلند شوم بروم در خانه‌اش زنگ بزنم، بلند شوم بروم در خانه زنگ بزنم.

 ولی آن کسی که از نفس گذشته، می‌گوید دفعه دوم باز نکرد دفعه سوم می‌روم، دفعه سوم باز نکرد دفعه چهارم می‌روم؛ بالاخره دفعه پنجم می‌گوید آقا دایی ما را از رو برد و بعد منجر به چه مسائلی و این حرف‌ها می‌شود. این کار اولیاست، خیلی خب هر مقدار همت داری بسم اللَه این است، روش اینها این است، یک دفعه همت داری برو یک دفعه، نگو نمی روم! همت داری دو دفعه برو دو دفعه، همت داری سه دفعه برو سه دفعه، همت داری سی دفعه برو سی دفعه، همت داری سی دفعه سی دفعه برو، جای دوری نمی‌رود، هر دفعه بروی یک عالم را رد کردی، یک دفعه بروی یک عالم رد شد، دو دفعه بروی دو تا عالم را رد کردی، یک دفعه رفتن خانه هم‌چنین شخصی و راه ندادن، از من تضمین روز قیامت بیایید جلویم را بگیرید از صد سال نماز شب خواندن بالاتر است، صد سال، یک دفعه رفتن و راه بدهند نه مسئله‌ای نیست خوب است، این هم خیلی کار است، اما بروی و راه ندهند و دوباره بخواهی بروی، ازصد سال نماز شب خواندن بالاتر است، این مسئله مهم است. راه باز است، همان‌طوری که گفتم راه باز است، همت چقدر برای انسان پیدا می‌شود.