حقیقت وحی و اقسام و مراتب آن

 مجالس ترحیم وامثال ذلک، بنده در آنجا راجع به کیفیت پوشش در مجالس عروسی و اینها تذکر دادم و در آنجا هم راجع به آوردن پسر به مجلس عروسی گفتم، که مرحوم آقا سه سال را در نظر داشتند و می‌گفتند سه سال دیرتر دیگر پسربچه در مجلس عروسی نباید بیاید. خب معمولا به این کیفیت هست، معمولا بچه‌ها تا دو سه سال دیگر مثلًا اینها خیلی در حال و هوای حافظه نیستند بعد کم‌کم هشیاری خودشان را در این‌گونه مطالب به دست می‌آورند. ولی باز این مسئله به نظر بنده ملاک نیست، ملاک خود فرزند است، خود بچه است، در آنها تفاوت می‌کند و بنده اطلاع دارم و سراغ دارم افرادی که آنها می‌گفتند که ما حتی قبل از دو سالگی مجالسی که مادرمان ما را می‌برد کاملًا در ذهن و یادمان هست. خب اگر یک همچنین مادر وقتی متوجّه این قضیه می‌شود این نباید هر جایی شرکت کند و بچه را ببرد و باید بداند که اینها خلاصه بعدها برایش خوب نیست.

  محلی که نجس شده و نجاستش خشک شده چه حکمی دارد؟

  آن محل متنجس است و نجس نیست؛ ولکن باید آن محل را آب کشید، آب کشیدنش لازم است و در آنجا خب نماز نمی‌شود خواند. یعنی اگر به اصطلاح چیز باشد باید خود آن محل آب کشیده باشد و حالا چه لباس باشد چه غیر لباس، ولی لباس دیگر نجس نیست، نجس آن چیزی است که آن ماده نجاست موجود باشد، ولی وقتی که موجود نیست آن محل می‌شود متنجس و باید آن را آب کشید ولی اگر دست تر یا پای تر به آن محل گذاشته بشود آن پا نجس نخواهد شد، چون متنجس، مُنَجِّس نیست.

  ایشان هم راجع به پوشش مخدرات در جلسات غدیر و مهمانی‌ها نوشته‌اند که گاهی زننده است به نحوی که باعث مشغولیت ذهنی بنده می‌شود، با این توضیحات آیا شرکت در جلسات غدیر را بر بنده تجویز می‌کنید؟