حقیقت معنای بصیرت

راجع به مسائلی که قبلا خدمت رفقا عرض می‌شد، یکی راجع به کیفیت پوشش است که خیلی باید دقت کنند که همان پوششِ مناسب باشد برای افراد جلسه، و به نحوی نباشد که خدای نکرده موجب اهانت و موجب هتک حرمت این مجالس باشد، و ما باید بین این مجالس و سایر جاها فرق بگذاریم.

خب مطالبی رفقا نوشته‌اند که الآن دیگر شاید دو سه دقیقه بیشتر نتوانم، ببینم حالا تا آن‌جایی که وقت اجازه دهد به سئوالات بپردازیم.

سوال: در کتاب شریف روح مجرد آورده‌اند که مرحوم آقای حدّاد توصیه می‌کرده‌اند که افراد بچه‌های خود را به جلسه روضه ببرند و بین‌الطلوعین آنها را بیدار نگه دارند. حال کسی که بچه دارد و هنوز قدرت ادراک ندارد که در جلسه ساکت بنشیند، آیا نباید به مجلس آورده شود؟ زیرا مسئول جلسه مرتّب تذکر می‌دهد و شخص خجالت‌زده می‌شود، در صورتی که این تذکرات برای دوستان و فرزندان خودشان صورت نمی‌پذیرد. این چنین عملی صحیح است که فقط به دیگران تذکر بدهند؟

جواب: البته همان‌طوری که عرض کردم تذکر برای همه است، ولی خب صحبت‌های بنده هم امروز در همین زمینه بود و باید توجّه داشت مطالبی را که بزرگان فرموده‌اند، این مطالب هرکدام جای خودش را دارد. ببینید همان آقایی که می‌فرماید بچه‌ها را در مجالس بین‌الطلوعین ببرید، همان می‌فرماید: در عصر جمعه نیاورید. چون باید حضور در مجلس حفظ بشود و یک صدا حتّی برای حضور افراد مانع است. همان می‌گوید که وقتی با ذهن آشفته هستید، در مجلس نیایید. همان می‌گوید وقتی خسته هستید، نیایید. همان می‌گوید که برای آمدن خود را در آن روز آماده کنید. ببینید! هرچیز جای خودش را دارد. آمدن بچه در بین‌الطلوعین به جای خود، اما این بچه که می‌خواهد بیاید، آیا فقط حق حقّ همین بچه است؟ دیگران در این جلسه حقّی ندارند؟ این بچه بیاید و گریه بکند و همه اذهان را هم به خودش متوجه بکند و آن منبری هم حواسش پرت بشود که این بچه حالا فرض کنید نمی‌تواند ...