مرتب سازی:
حقیقت معنای بصیرت
21آنجایی که وقت اجازه دهد به سئوالات بپردازیم.
سوال: در کتاب شریف روح مجرد آوردهاند که مرحوم آقای حدّاد توصیه میکردهاند که افراد بچههای خود را به جلسه روضه ببرند و بینالطلوعین آنها را بیدار نگه دارند. حال کسی که بچه دارد و هنوز قدرت ادراک ندارد که در جلسه ساکت بنشیند، آیا نباید به مجلس آورده شود؟ زیرا مسئول جلسه مرتّب تذکر میدهد و شخص خجالتزده میشود، در صورتی که این تذکرات برای دوستان و فرزندان خودشان صورت نمیپذیرد. این چنین عملی صحیح است که فقط به دیگران تذکر بدهند؟
جواب: البته همانطوری که عرض کردم تذکر برای همه است، ولی خب صحبتهای بنده هم امروز در همین زمینه بود و باید توجّه داشت مطالبی را که بزرگان فرمودهاند، این مطالب هرکدام جای خودش را دارد. ببینید همان آقایی که میفرماید بچهها را در مجالس بینالطلوعین ببرید، همان میفرماید: در عصر جمعه نیاورید. چون باید حضور در مجلس حفظ بشود و یک صدا حتّی برای حضور افراد مانع است. همان میگوید که وقتی با ذهن آشفته هستید، در مجلس نیایید. همان میگوید وقتی خسته هستید، نیایید. همان میگوید که برای آمدن خود را در آن روز آماده کنید. ببینید! هرچیز جای خودش را دارد. آمدن بچه در بینالطلوعین به جای خود، اما این بچه که میخواهد بیاید، آیا فقط حق حقّ همین بچه است؟ دیگران در این جلسه حقّی ندارند؟ این بچه بیاید و گریه بکند و همه اذهان را هم به خودش متوجه بکند و آن منبری هم حواسش پرت بشود که این بچه حالا فرض کنید نمیتواند ...
بچه را آدم میبرد یک جای دیگر، یک اتاق دیگر که یک استفادهای بکند. آمدن بچه منافات ندارد با اینکه نباید بچه سروصدا کند. بچه سر و صدا بکند همه را هم به خودش مشغول بکند، بعد میگویند که آقا استفاده بکند.
طرف آمده بوده پیش مرحوم آقا، سه تا هم بچه داشت، نشسته بودند در آن حسینیه، این سه تا بچه میرفتند دم منبر، میآمدند این طرف. مرحوم آقا گفتند: آقا بروید بچههای خودتان را ضبط و ربط کنید! تازه آقا بهش برمیخورد! میگوید: بچهها باید اینجا شاد باشند!