ملاک تشخیص سلوك حقیقی از مجازی

 آنها، شایدآنها بهتر بگویند. این مطلب مطلبی بود که من امروز می‌خواستم خدمت رفقا عرض کنم که این‌ها همه‌اش حساب شده است.

 وقتی که می‌گویم زن با مرد صحبت نکند، اس ام اس برای مرد نفرستد، برای چیست؟ خب یک چیزی می‌دانم که می‌گویم. نه، مثلًا ما با فلان کس حرف می‌زنیم، اصلًا مسئله‌ای هم نیست، مگر چه می‌خواهد بشود؟ یک تأثیری می‌گذارد که دیگر شمای قبل از صحبت نیستید. چرا می‌گویم؟ وقتی کهرفقا قبلًا گفته بودم می‌خواهند با زن صحبت کنند نباید برخورد کنند، بعد یکی رفته گفته من استثنا هستم، چه کسی گفته شما استثنا هستید؟ مگر بنده گفتم شما استثنا هستید؟ چرا باید این حرف‌های خلاف باشد. آن وقت از ما ببینند، بگویند این آقا که این آقا را فرستاده، دارد می‌گوید من استثنا هستم. بعد آن حرف‌مرا نگاه کنند، به تناقض بیفتند، به گیجی بیفتند، پاسخگو کیست؟ هیچ نباید اینطور باشد. بنده که این مطالب را عرض می‌کنم می‌دانم که مرحوم آقا راجع به این قضیه چه چیزها گفته‌اند. چه تجربه‌هایی آن زمان داشتیم و چه تجربه‌هایی بعد از فوت ایشان برای ما پیش آمد که ما آن دستور اسلام را می‌گوییم انجام دهید.

 الان به من چه مربوط است که در فلان کنفرانس و فلان سمینار زن‌ها هستند، یک مرد دارد حرف می‌زند یا زنی دارد حرف می‌زند، دو تا آخوند نشستند صاف در چشم و ابروهایش فوکوس و زوم کرده‌اند یا چه کار کرده‌اند، من چه می‌دانم. آنها بروند پاسخ خود را بدهند. مثل اینکه چندی پیش یک شیخی رفته بود نمی‌دانم شیخ بود چه کسی بود رفته بود گفته بود اهل علم مثل طبیب می‌مانند، با صدا قرآن بخوانید، با صدا، قشنگ بخوانید. گفتم: خب بگویید ترانه و تصنیف هم برایتان بخوانند؛ برای اهل علم اشکال ندارد، اهل علم اصلًا فرق می‌کنند، از کره ماه آمده‌اند. خصوصیاتشان اصلًا تفاوت دارد، سایکلوژیشان تفاوت دارد، فرق می‌کند. همه یکی هستند، هیچ تفاوتی ندارد. پزشک همین گونه است، مهندس همین گونه است، تاجر همین گونه است، اهل علم هم همین گونه هستند، مجتهد همین گونه است، مرجع هم همین گونه است. همین هستیم.