ملاک تشخیص سلوك حقیقی از مجازی

 عرض کردم مجلسی رفته بودم، مجلس یکی از آقایان طهران که فوت کرده بود، خدا اورا بیامرزد. آدم بدی نبود، ساده بود. مجلس روضه‌ای بود، عصر عاشورا رفتیم. سالی یک‌بار به دیدنش می‌رفتم، چون حقّ استادی هم به گردن من داشت. می‌رفتم، خوشحال می‌شد. ما روضه رفتیم. بعد دیدیم آنجا که کنار دیوار است، همه آقایان علما نشستند، گفتیم چرا بی‌خود باعث زحمت بشویم، رفتیم در جمعیت نشستیم. آمدند گفتند: آقا بفرمایید، گفتم همین‌جا خوب است،. بعد شروع کردند. منبری هم اتفاقاً منبری خوبی بود، خوب داشت گریه می‌آورد و گرم می‌کرد. یک‌دفعه یک نفر با یکی از این دوربین‌های دو متر و نیمی آمد. یکی یکی عکس از این آقایان می‌گرفت، اصلًا مجلس را خراب خراب‌