ملاک تشخیص سلوك حقیقی از مجازی

 نابینایی مادرزادی داشت یا شبه مادرزادی. و در اندرونی می‌آمد، و ایشان همه را جمع می‌کردند؛ والده ما بودند و خواهرها و هر کس که بالاخره در آن منزل بود می‌گفتند بیایند بنشینند. گاهی اوقات پنج، شش نفر بودیم، هفت، هشت نفر بودیم، بچه‌ها و این‌ها می‌آمدند و ایشان یک روضه می‌خواند و اصلًامشخص بود که حال و هوای منزل عوض شده است، فرق کرده است. خب، ذکر امام حسین علیه‌السلام همین است، ذکر امام حسین علیه‌السلام، حال و هوا را عوض می‌کند. ولی حال و هوا را باید در مسیر اصلاح باطن عوض بکند نه این‌که حال و هوا را عوض کند، انسان را جوّگیر کند و برود در یک فضایی و بزند توی سرش و فلان و اصلًا نمی‌فهمد می‌خواهد چکار بکند. این غلط است، صحیح نیست. به این کیفیت صحیح نیست. به این کیفیت صد سال هم روضه بخوانیم، یک سانت حرکت نمی‌کنیم.

 هر چیزی حساب دارد. باید مجلس، سیاهی‌اش به مقدار دلگیری نباشد، باید فضا، فضای روشنی باشد. این‌ها همه تأثیر دارد. در این فضا است که ملائکه می‌آیند و نازل می‌شوند و رحمت خود را می‌آورند. آن طرف باشد، بعداً برای انسان مشکلاتی پیدا می‌شود، مشکلات راه پیدا می‌شود، انسان باید در منزل یک همچنین وضعیتی ایجاد کند. شیرینی، آجیل، گز، سوهان، این‌ها را دیگر در این یکی دو ماه بردارد. اگر از میهمان می‌خواهد پذیرایی کند؛ پذیرایی با میوه باشد، اشکالی ندارد. ولی با این چیزها که جنبه تفنّن دارد و به اصطلاح در عرف به عنوان تنوّع تلقی می‌شود، انسان باید دوری کند.

 و اما یکی از مطالبی که سؤال کردند، راجع به برنامه عقد است. عقد اشکال ندارد، صیغه عقد خواندن اشکال ندارد، حتی عروسی هم اشکال ندارد، منتهی شادی نباید باشد؛ دست زدن و مراسم و این‌ها که عادی است، نباید باشد و شیرینی و این‌ها نباید باشد. خب، انسان با حلوایی، با خرمایی، چیزی می‌تواند. اما خود عقد هیچ اشکالی ندارد، به هیچ وجه هم اشکال ندارد، به اندازه سر سوزن این عقد حتی با عقد شب تولد امام هم فرق نمی‌کند؛ چون عبادت است، عبادت هم که دیگر فرق نمی‌کند. شما نماز را امشب بخوانید یا فردا شب، هر دو نماز است. شادی کردن غلط است، شیرینی خوردن غلط است. این‌ها غلط است. عروسی هم اشکال ندارد. آن هم در این مسئله باز تفاوتی ندارد. این‌هم یکی دیگر از مطالب بود.