ملاک تشخیص سلوك حقیقی از مجازی

بالاخره تو هم این مطلب را می‌شنوی؛ چه با صحبت، چه با سی‌دی، چه با آنلاین، اینترنت، خیلی‌ها الان این مجلس ما را آنلاین می‌شنوند، می‌شنوی، ولی تفاوتش چیست؟ الان آن طرف دنیا هم دارند این مجلس را می‌بینند، می‌شنوند، مطالب را الان می‌شنوند. آنها تقصیری ندارند، مسئله تفاوت دارد. ولی اگر کسی مثلًا مجلس دیگری که مربوط به غیر از این مخدّرات است و آن کسی که می‌آید و علاقه دارد و بیاید و در این حال و هوا خودش را قرار بدهد، تا آن کسی که می‌گوید خب حالا سی‌دی اش را می‌توانیم گوش بدهیم، خدا هم به همان مقدار با تو معامله می‌کند. وقتی سی‌دی را می‌گذاری گوش بدهی، چیز دیگری در تو فرو نمی‌رود، در قلب تو چیز دیگری فرو نمی‌رود، در نفس تو چیزی دیگری فرو نمی‌رود. فرو رفتن آن با آمدن است، ممکن است هر کسی نتواند، شخصی نمی‌تواند، آن تکلیفش دیگر است.

خلاصه، آنجا نگاه می‌کنند ببینند چقدر برای کارت، برای راهت مایه گذاشتی؟ چقدر حال و هوا را داری؟ آیا مصاحبت با دوستانت برایتو اهمیت بیشتر دارد یا دعوت به بعضی از جاها؟ ملائکه خوب می‌فهمند. خوب نگاه می‌کنند. خوب این حساب را می‌رسند. ما دوربینی که این‌طور عکسبرداری بکند، نداریم. این دوربین‌هایی که عکس برمی‌دارند، خیلی هنر داشته باشد و شفاف باشد، فقط همین ظاهر ما و صحبت‌های ما را بگیرند. آن دوربینی که بیاید این تو را بردارد، ملائکه چپ و راست هستند. آنها فقط این را برمی‌دارند که در دل چه خبر است، به همان مقدار هم تزریق می‌کنند. یکی همان روز جمعه در او شوق پیدا می‌شود که بلند شود بیاید، یکی شب جمعه، یکی شب پنجشنبه، یکی از این مجلس عنوان آرزو می‌کشد تا مجلس عنوان دیگر که چه وقت می‌شود بیاید. در تمام این دو هفته، سه هفته، دلش اینجاست. این‌ها همه فرق می‌کند، تفاوت دارد، واللَه تفاوت دارد. بنده دارم قسم جلاله می‌خورم که به هر مقدار پول بدهید آش می‌گیرید. مسئله این است، قضیه این است.