ضرورت اجابت دعوت خدا و رسول خدا جهت إحیاء قلوب

 کرده، گفته که آقا این حرفی کهتو می‌زنی خب بلندشو این حرف را با فلانی با من بزن گفته نمی‌خواهم ما کار خودمان را می‌کنیم! خب این چیزی نفهمیده چیزی درک نکرده یعنی نمی‌خواهم تسلیم شوم دیگر! نمی‌خواهم تسلیم شوم! معنایش این است‌

 سؤال و جواب: آیا فقط به قبول کردن معارف حقه و اعتراف به آنها است؟ اعتراف در عمل نه در زبان یا نه؟ به هر میزان که عمل کنیم به همان میز ان تسلیم هستیم؟ بله درست است. و اگر به مسائلی که قبول داریم به همان اندازه عمل ننماییم به همان اندازه تسلیم نمی‌باشیم! بله به همان اندازه تسلیم نیستیم. این مسئله مسئله‌ای است که انسان خودش می‌تواند مطالب را درک کند.

 خب دیگر وقت خیلی [گذشت.] الان تقریبا حدود دو ساعت کمتر می‌شود و ظاهرا ما هم مثل سابق به وعده خود وفا نکردیم، گرچه سه یا چهار ورق دیگر بیشتر نمانده، ان‌شاءاللَه بنده اینها را می‌برم و در جلسه بعد با توفیق خداوند، ان‌شاءاللَه به سایر مطالبی که مورد سوال رفقا است بپردازیم.

 همان طوری که عرض کردم هر سوالی که به نظر می‌رسد آن سوال را مطرح کنید در محدوده مسائل چیز، در این راه شبهه‌ای نباید وجود داشته باشد. کتمانی نباید [وجود] داشته باشد. مسائل جزئی و شخصی مربوط به هر شخصی است. آن چه را که موجب باز شدن در مسیر است باز شدن در راه است باز شدن مبانی و مسائل است باید گفته شود. باید صحبت شود. جوانب قضیه و مطلب باید بیان شود تا نقطه ابهام نماند. این نقطه‌ابهام‌ها کار دست انسان می‌دهد خدای نکرده ممکن است موجب شود که یک خطای غیرقابل بازگشتی از انسان سربزند و بحمداللَه هنوز نیم نفسی باقی است و آنچه را که باید خدمت رفقا و دوستان عرض شود بنده عرض کردم و تا آن جایی که خدااجازه بدهد باز مطالبی هست که به عرض رفقا می‌رسانم.