ضرورت اجابت دعوت خدا و رسول خدا جهت إحیاء قلوب

این که از روی نفس و به خاطر خودخواهی گناه می‌کنیم از عمد است؟ بله! از عمد است‌

سؤال: کسی که قصدش این است که اصلا اشتباه و گناه نکند و سعی او بر آن است که در برابر حق خاضع باشد و به حق اعتراف نماید ولی در مواردی گناه می‌کند که اکثراً پشیمان می‌شود یا غفلتهایی که از خدا دارد ولی خب می‌توانست که نکند مثلا کسی که غیبت می‌کند یا غضب می‌کند، می‌توانسته خود را کنترل کند و نکرده است ولی بعدا پشیمان شده است آیا این عمدا گناه کرده است؟

جواب: کسی که غیبت می‌کند می‌تواند نکند، بله این عمدی است یا کسی که غضب می‌کند آن هم [عمدی است‌]، یک وقتی خارج از اراده انسان یک مسئله‌ای انجام می‌شود خب این یک مطلبی است ولی یک وقتی نه! انسان وقتی می‌خواهد غضب کند یک قدری به خود فکر کند و ببیند آیا این غضب در جای خودش است یا نه؟ و همین طور غیبت کردن. شما که دارید غیبت می‌کنید این حرفها را طوطی واری که نمی‌زنید اینها را در ذهن می‌آورید و می‌زنید. تو چرا می‌زنی؟ بعدا هم پشیمان می‌شوید! خب بیخود پشیمان می‌شوید! غیبت کردید کار خود را کردید ذهنی را خراب کردید یک کدورتی ایجاد کردید تبعات داردتمام بدبختی ما از این غیبت کردنها است. وقتی که حرف می‌زنیم هزار جور ما حرف داریم که بزنیم دلیل ندارد ما غیبت کنیم، چرا اینهاهمه عمدی است و باید جلوی اینها گرفته شودو اینها تأثیر سوء دارد. گاهی که حرف زیاد می‌زنیم ....

این چیزهایی که فرمودند این را خدمت شما عرض کنم آن چیزهایی که فرمودند که خداوند می‌بخشد آن چیزهایی است که از روی ندانم کاری باشد، از دستانسان برود، آدم بگوید عجب! من چرا این جوری کردم؟ چرا من چیز کردم؟ من که اهل این کار نبودم! من که اهل این حرف زدن نبودم! گاهی اوقات انسان در صحبت ممکن است تند شود و یک وقت یک حرفی را [بزند] یا یک کاری را بکند کاری که از روی جوانی هست از روی چیز هست، به مردم هم مربوط نیست. حق الناس هم نیست. اینها چیزهایی است که خدا از انسان می‌گذرد در صورتی که انسان توبه کند و پشیمان شود.