ضرورت اجابت دعوت خدا و رسول خدا جهت إحیاء قلوب

استاد: عرض کنم حضورتان که به طور کلی اینها را عرض می‌کنم. پوشش تفاوتی نمی‌کند. دو مسئله در مورد پوشش باید مورد توجه قرار بگیرد که دیده شده در این مسئله اشتباه تصور می‌شود. مسئله اول مسئله محرم و نامحرمی‌است که درا ین جا پوشش نسبت به نامحرم، چه این که به واسطه این دیدن مسئله‌ای در نفس یکی از دو طرف پیدا شود یا پیدا نشود، دیدن نامحرم حرام است و مثل یک عمل حرامی‌است که انجام می‌گیرد و این تفاوتی نمی‌کند بین زن و بین مرد. یعنی دیدن مرد، بدن زن را چه این که برای او خلجانی پیدا شود در ذهن، مسئله‌ای پیدا شود، خطوری و ذهنیتی پیدا شود، به طور کلی حرام است این یک مسئله. و وجه و کفین هم که گفتند استثناء است. این استثناء در این جا نیست. حالا علتش را عرض می‌کنم که چیست و آن وجه و کفین در کجاست و همین طور دیدن مرد نامحرم برای زن حرام است پس بنابراین آن چیزهایی را که نشان میدهند در تلویزیون یا فیلمها یا عکسها که بدن مرد پیدا است، زن حرام است که نگاه کند. چه این که برای او خاطره‌ای بیاید یا نیاید، ذهنیتی بیاید یا نیاید، این یک مسئله.

مسئله دیگر این است که حرمت رؤیت در صورتی است که به واسطه رویت، خاطره غیرصحیح و نامناسبی به وجود بیاید چه در مرد و چه در زن، در این صورت حرام است مثل این که فرض کنید که اگر یک شخص هست این بیمار است مریض است مریض‌ نفسی است نفسانی است یااین که در وضعیت و موقعیتی است که موقعیت او اقتضا می‌کند که از این گونه مسائل به دور باشد گرچه محرم هم باشد باید خود را از دیدگان آن شخص محفوظ نگه دارد، امثال برادر پدرشوهر و یا حتی پسر خود، تفاوت نمی‌کند. عرض کردم اگر در موقعیتی باشد که برای او مناسب نباشد، در این صورت باز به عنوان ثانوی که مقدمه برای حرام است و وقوع در ریبه و شبهه است این باید حفظ کند. همین طور مرد هم نسبت به زن همین طور است برادر نسبت بهخواهر و داماد نسبت به مادرزن و دایی نسبت به خواهرزاده و عمو و آن کسانی که از اطرافیان و محارم هستند در صورتی که این مسئله باشد یعنی احتمال وجود خطور حرام و ذهنیت نامناسب در این جا برود، این جا باید انسان بپوشاند تا حدی که این احتمال نرود.