أهمیت فهم و تطبیق مبانی كلی سیروسلوك بر مسائل جزئی زندگی

 علی کل حال فقط مطلب یکطرفه نیست، خُب این چه گناهی کرده که دارد به دنبال مطلب می‌گردد ولیکن خس و خاشاکهایی در این مسیر وجود دارد که مانع راه او است؟ چرا؟! چه گناهی کرده؟! چه گناهی کرده؟! و این مطلب را هم بنده عرض کنم که امروز آن زمانی فرا رسیده است که بندهاحساس می‌کنم کوتاهی و تساهل من با این گونه افراد مخالف با دستور صریح مرحوم والد بوده است و بنده نمی‌توانم دیگر تا این حد تجرّی کنم و جرأت کنم و جسارت کنم و در مقابل دستورات ایشان بایستم و به خاطر مصلحت‌های دنیوی یک عده‌ای، جلوی حرکت معنوی سایر افراد را ببندم، لذا اشخاصی که همان طوری که عرض کردم می‌دانند که نمی‌توانند خودشان را وفق بدهند، دیگر از این به بعد به این و آن بیخود تلفن نزنند که چرا این جور؟ چرا این جور؟ دیگر زحمت این تلفنها را به خودشان ندهند، دیگر در صحبت‌ها به این کیفیت نکنند، بدانند که راه دیگر قابل بازگشت نیست و خود را اذیت نکنند و زحمت هم برای دیگران به وجود نیاورند.

 در آیه شریفه می‌فرماید، بسیار آیه، آیه عجیبی است، بسیار آیه‌عجیبی است‌

 و أقسموا باللَه جهد ایمانهم لئن، این مشرکین آمدند به خدا قسم خوردند و أقسموا باللَه، قسم خوردند به خدا، نه این که گفتند ما این کار را میکنیم، پیمان بستند، قسم خوردند، بیعت کردند که اگر هدایت از جانب خدا ورسول آمد لَيكونُنَّ أَهْدى‌ مِنْ إِحْدَى الْأُمَمِ‌ فاطر، ٤٢ از همه امتها اینها جلوتر باشند و به حق بپیوندند و حق را بگیرند و عمل کنند، قسم خوردند. وقتی که پیامبر ما آمد و وقتی که نذیر آمد از جانب پروردگار، تمام آنها روی برگرداندند، عجب! خب پیغمبر که می‌آید همه‌اش که حلوا نمی‌آورد، آقا شما این کار را باید بکنی، این کار را نباید بکنی، خب بعضی کارها خوب است بعضی کارها خیلی به مذاق هم خوشایند نمی‌آید، عجب! پس این پیغمبری که آمده خیلی بر وفق ما کار انجام نمی‌دهد، موقعیت را از ما می‌گیرد، ما می‌خواهیم برویم بالا، ما می‌خواهیم رئیس بشویم، ما هی این طرف و آن طرفمی‌گوییم که ما رئیس هستیم، این آمده دارد ریاست را از ما می‌گیرد، عجب پیغمبری است؟ بابا به درد نمی‌خورد! بابا برویم سراغ یکی که ریاست را برای ما حفظ کند، پیغمبر هم آمده که ریاست را بگیردعزیز من، نه این که ریاست بدهد، ریاست چیست؟ اینها همه چرت و پرت و مزخرفات است، اینها زنگارهای نفس است که باید از آن نفس که محلّ تجلّی خود ذات پروردگار است، باید زدوده بشود.