أهمیت رعایت اعتدال نسبت به امور ظاهری و معنوی
39تهرانی من چه کار کنم؟ من الآن مدتی اینجا هستم، ده سال است، پانزده است، این دیگر ارتباطی به بنده ندارد بنده آنچه را که وظیفهام است انجام میدهم و تکلیف را بیان میکنم کیفیت پیاده کردن مسئله به عهده خود دوستان و خود رفقا است. زن میتواند محیط منزل را به آن نحوی که میخواهد تغییر بدهد شاد نگه دارد و همیشه سر خوش نگه دارد البّته خنده و اینها گاهی اوقات ممکن است نباشد ولی محیط منزل با کیفیت تغییر حال و هوای منزل با برخورد با شوهر با فرزندان و توقعّاتی که دارد میتواند این را انجام بدهد و یک مقداری هم تجربه و رندی لازم دارد کیاست لازم دارد با این کیفیت.
آن چه را که بنده عرض کردم که هفتهای دو بار خانمها بیشتر بیرون نروند، این را هم در نظر داشته باشید مربوط به موارد ضروری نیست، مربوط به آن مواردی که گاهی اوقات برای خود انسان در بعضی اوقات میشود انسان واقعاً گرفته است و این گرفتنش با یک بیرون رفتن و سر زدن و اینها مربوط به اینها نیست که انسان برای رفع دلتنگی و برای رفع نقاهت و برای رفع ضیق بخواهد یک عمل خیر انجام بدهد، یک زیارتی بخواهد برود یا فرض کنید به بقّیه سری بزند و شوهرش هم اشکالی نمیگیرد میگوید میخواهی بروی، برو اینها منظور بنده نبوده منظور بنده و همین طور بزرگان این است که انسان بخواهد مسائل غیر حقیقی را جای حقیقی بنشاند و مسائل اعتقادی را به جای مسائل واقعی بنشاند برای رفتن بیرون و بر سر کلاسها و اینها بنده گفتم که دو دفعه رفتن کفایت میکند هر روز چادر را سر نکنی و کیف را بلند نکنی که از این کلاس به آن کلاس و از آن کلاس به آن کلاس مثل اتاقهای اداره که از این جا به آن جا مراجعه میکند. از این جا به آن جا دفتر را از آن جا برمیداری مُهر میزنی این جور ما نداریم، این جور سلوک نداریم، این جور در مکتب نیست میگویند حرف میزنند، بنده صحبت میکنم و میدانم که بعضیها صحبت من را عوض میکنند، این را هم میدانم، حتّی افرادش را میدانم، اشخاص را میدانم، عرض کردم بنده با یک گروه خاص صحبت نمیکنم صحبت بنده عام است، آن چه را که بزرگان گفتند عرض میکنم، اگر صبح تا شب از منزل بمانید چیزی به من اضافه نمیشود، صبح تا شب منزل بیرون بیایید هم چیزی از من کم نمیشود، آن را که راه و روش بزرگان است عرض میکنم و از آن طرف هم عرض میکنم که خیال نکنید هر کی این جا میآید کارش تمام است نخیر، هستند، خیلی هم

