جایگاه زن در نظام عالم هستی

 خب خیلی از بله ساعت تقریبا ده دقیقه به یک شد وکسی هم نمی‌گوید که این همه صحبت‌ها و این ها خب مدتی این مثنوی تأخیر شد.

 حالا انشاءاللَه امیدواریم که با تذکر دوستان اگر یک وقت ما غفلت و نسیانی برایمان پیدا شد ما را متوجه و متنبه کنند که بتوانیم این جلسات را متوالیا و مستمرا در خدمت رفقا و دوستان داشته باشیم.

 انشاءاللَه امیدواریم که خداوند به ما توفیق بدهد به همه ما واقعا حیف است من به رفقا می‌گویم به دوستان که حیف است آن بزرگان آمدند و دهها سال از عمر خودشان را صرف در همین مطالب کردند و در اختیار ما گذاشتند و ما با آن وضعیتی که ما می‌دیدیم، که رفقا به من می‌گویند تو وقت خودت را خیلی صرف مینمایید، می‌گویم من اصلا شرمنده‌ام که اصلا ما کجا پدر ما کجا آن وضعیتی که ما می‌دیدیم از ایشان آن اهتمامی که من از ایشان، ایشان عمل کرده بود از بیمارستان آمده بود روی تشک انداخته بودیم هنوز نخوابیده کتابش را برداشت و شروع کرد گفتم آقاجان یک مقدار صبر کنید چایی بیاوریم اقلا چایی بخورید بعد شروع کنید ایشان فرمودند آقا اگر ما این دو روز عمر خودمان را به این نگذرانیم چه کنیم؟ ببینید این ها این طوری مطالب را به دست ما رساندند، این طوری قضایا را وحقایق را در اختیار ما گذاشتند والا این ها می‌توانستند مثل بقیه بگویند نمازتان را بخوانید روزه‌تان را بگیرید و بروید پی کارتان، نه، آنها بلد بودند من هم بلدم، خیلی راحت همچنان راحت بگیرم که هیچ راحت‌گیرنده‌ای در امروز به گردم نرسد، بلدم، فرمولهایش را هم بلدم ولی خب نتیجه‌اش چی؟ نتیجه‌اش این است که یک موجود با استعداد که قابلیت دارد برسد به آن جا همین طور بماند این نتیجه‌اش، خوب است؟ ارزشش را دارد؟ ولی حالا ما می‌گوییم ما حرفهای امروزی‌ها را هم بلدیم و بیشتر هم بلدیم ولی یک مقدار از آن طرف هم یاد گرفته‌ایم، خودمان اهلش نیستیم ولی به ما گفتند که این است و یک مقدار با چشممان دیدیم، بی هیچی نبوده از نزدیک دیدیم حالات آنها را دیدیم آنها هم گفتند بفرمائید، حالا چه ضرری دارد که انسان این مطالب را بگوید و افرادی پیدا بشوند که این ها را با گوش جان بپذیرند و ترتیب اثر بدهند.