کیفیت هدایت خداوند متعال نسبت به انسان

 کند، اگر نه، مخالف بود عمل نکند هیچ ا لزامی‌در این مسئله نیست و این مطلب را خب رفقا طبعا از بنده در این مدت مشاهده کردند

 ولی آن چه را که توقع ما از دوستان، نه فقط افرادی که در این مجلس حضور دارند بلکه در همه مجالس مخدرات و دوستان در این جا و در جاهای دیگر، مخدرات، آقایان، از این نظر این مسئله کلی است فرق نمی‌کند، توقع این است که آنهایی که طبعا مایل هستد بر این که در این راه قدمی‌بگذارند و مطالبی را که به نظرشان رسیده جامه عمل بپوشانند و طبق آن چه که مورد نظر و خواست بزرگان است عمل کنند قدمشان روی چشم و هم باعث افتخار ما و هم باعث افتخار دوستان، همه، برادران، مخدرات، رفقا، احبه و اعزه این است که خب فردی که در این مسیر می‌خواهد گام بردارد خب طبعا باید انسان او را دوست بدارد و با او رفیق باشد و موجبات انس و الفت بیشتر [ی‌] برای او فراهم کند و اینها مطالبی است که خب ما به این مطالب دستور داریم‌

 و اگر کسی نه! در یک همچنین وضعیتی حالا به یک نحو دیگری افکارش می‌کشد به یک نحو دیگری خصوصیات او و آن وضع او اقتضا می‌کند، شاید نسبت به بعضی از مطالب خب طبعا نتوانسته آن طوری که باید وشاید قبول کند، نسبت به بعضی از مسائل نتوانسته آن طوری که باید و شاید بپذیرد خب چه الزامی‌است؟ چه الزامی است؟ ضرورتی ندارد که حتما فرض کنید که به این نحو و به این شکل باشد. همه جا همه جور هست همه مجالس ما داریم همه مسائل ما داریم به هر کیفیتیداریم به همه قسم از اقسام و اشکال، الان در این جا این مطالب مطرح می‌شود گفته می‌شود و برنامه ها انجام می‌شود و هیچ الزامی‌نیست. نه الزام بر این است که ما خود را مانند آنها کنیم و نه الزامی‌که آنها خود را مانند ما کنند نه! رگ رگ است این آب شیرین وآب شور بر خلایق می‌رود تا نفخ صورگروهی این گروهی آن پسندد. هر کسی بر طبق اداراک و فهم و امکاناتش، امکاناتش، حالا یک شخصی بعضی مسائل را متوجه می‌شود ولی از نظر عملی می‌گوید من امکان این را ندارم خب بسیار خب، اشکال ندارد. ولی وقتی که یک شخصی خودش را در یک مجموعه‌ای قرار می‌دهد حداقل توقع این است که با آن مطالب و قوانین و مسائلی که در این مجموعه مطرح می‌شود، حداقلش این است که خود را تطبیق بدهد و الا دیگر هم در این صورت اتلاف وقت برای خود او خواهد بود و هم اضرار و ضرر بر دیگران خواهد بود. اتلاف وقت به خود خب معفو عنه است خب یک شخصی می‌خواهد وقتش را تلف کند، یک شخصی می‌خواهد خودش را از پشت بام به زمین بیاندازد یا در چاه بیاندازد خب بیاندازد. آن گرفتاری که راجع به بقیه ایجاد می‌کند راجع به آن چه فکری می‌کند؟ بالاخره شخصی که در جایی‌