مکتب عرفان مکتب حرّیت، منطق و حرکت براساس حق

 آن عمل کن و طبق دستور، همان یکدانه برای انسان مفید است نه هزار دفعه گفتن! نه هی تسبیح انداختن! نه هی بیخود ورد بر زبان جاری کردن!

 آن وردی که بر زبان جاری بشود بدون عمل به دستورات، همان جعبه مارگیری است دیدید وقتی که بخواهند جبعه را باز کنند آن شروع می‌کند یک چیزهایی می‌خواند و یک چیزهایی را قاطی می‌کند راست و دروغ و دمش را می‌آورد بالا و ... این هم می‌شود مثل همان و هیچ فرقی نمی‌کند و ای کاش مثل آن باشد

 هزار بار گفتیم کسی که کاری انجام می‌دهد به او کار نداشته باشید تا یک چیزی می‌شنویم تلفن را برمی‌داریم فلانی چکار کرده برای چی این کار را کرده؟ آن جا کرده به آن بگو! تمام اینها سم است سم فقط آن نیست که از عقرب و مار بیاید، اینها سمّ است، می‌آید و ریشه را می‌سوزاند، دیگر نماز فایده ای ندارد دیگر بیداری شب فایده ندارد هیچ فایده ندارد دیگر توسل به امام حسین فایده‌ای ندارد دیگر صد مرتبه زیارت کربلا و نجف رفتن به اندازه‌یک قیراط فایده ندارد هیچ فایده ندارد هزار بار عمره و مکه و حج واجب و تمتع رفتن فایده ای ندارد چرا؟ همه‌اش اینها پوچ است، همه‌ی آن هوا است.

 مگر الان مکه نمی‌روند؟ بسیاری از این ا فرادی که می‌روند مکه و تمتع و این جور جاها، برای چیست؟ به خاطر این که یک گردشی کنند و یک تفننی کنند لذا از اول یکخورده حالا اگر در مکنت باشند وضعیت خودشان را یک جوری قرار می‌دهند، طیاره آن یکجور خاصی باشد هتل آنهایک قسم خاصی باشد غذاهایی که به شکمشان وارد می‌کنند یک قسم خاصی باشد و رفت و آمد یک قسم خاصی باشد و ...! خب بابا برو اروپا که بهتر است آمریکا برو اقلا دیگر این طور نباشد که ...! بالاخره راحتی دیگر، شاید حالا مکه هم می‌روند راحت باشند نمی‌دانم. اقلا هتک حریم خدا را نکنیم آن حریمی‌که حضرت ابراهیم با پای پیاده و یا با مرکب صدها فرسنگ را طی کرد در آن بیابان سوزان و زن و بچه اش را گذاشت آنجا، بدون این که یک کلاغ پر بزند، اقلا حفظ حرمت این حریم را داشته باشیم با این وضع نرویم. هیچ فایده‌ای ندارد هزار بار گفته شده که رفقا باید در ارتباطات خودشان کاری انجام بدهند که تخیل و توهم را کمتر کنند سوء ظن را کمتر کنند نه این که یک نحوه‌ای برخورد کنند که آن شخص خیال کنند حالا یک خبری است. خب حالا اگر یک عده عمل نمی‌کنند خب راه خدا که دیگر بسته نشده، این قافله حرکت می‌کند، هر کسی به دنبال این قافله افتاد رفته و هر کسی نیافتاد گرفتار غول بیابان شود و به بیراهه می‌رود و به ضلالت می‌رود و جاهای دیگر سُرّاء و قُطّاءطریق انسان را می‌گیرند و از بین می‌برند.