سلوک یعنی حرکت براساس فطرت

 اگر چیزی به او رسید برود عمل کند و در مورد درستی و نادرستی برداشت با کسی مشورت ننماید

 استاد: یک همچنین مسئله‌ای خیال نمی‌کنم مطرح شده باشد

 تلمیذ: آیا این مسئله با این مسئله‌ای که مطرح شد قابل انطباق است؟ چگونه؟ لطفا بفرمایید

 استاد: اگر مطلبی به ذهن انسان می‌رسد یقین دارد که صحیح است خب به آن عمل می‌کند، در صورت یقین انسان دیگر نیاز به مشورت ندارد خود یقین که برای انسان حجت است و بعد از حجت، انسان نیاز به حجت دیگر ندارد ولی اگر انسان شک کند در این که آیا صحیح است یا نه؟ قطعا باید برود مشورت کند

 تلمیذ: مثلا این که در مسائل ریزه کاری‌های زندگی که به نظر می‌رسد باید عمل کنیم یا نظر استاد مهم است؟

 استاد: در مسائل مختصر و مسائل بسیط و جزئی نیاز به مشورت ندارد، انسان خودش می‌تواند انجام بدهد. خود مرحوم آقا در اواخر زمان حیاتشان یعنی در ده دوازده سال آخر خود ایشان فرمودند به همه‌خویشان و رفقا که راجع به مسائل مختلفه با من صحبت نکنید. یکی راجع به ازدواج است که با من مشورت نکنید، خودتان تحقیق کنید و مشورت کنید و بعد هم به هر نتیجه‌ای رسیدید و آن دستورالعملی که توسل و توکل به خدای متعال راجع به استخاره است انجام بدهید و بنا را بگذارید بر صلاح و رضای‌پروردگار، اگر صلاح است انجام بشود اگر نه، انجام نشود. یکی هم مربوط به کار و همین طور مربوط به رفتن و انتقال از جایی به جای دیگر و مسائل دنیوی. ایشان فرمودند آن چه که مربوط به بنده است یکی احکام است و یکی هم مسائل سلوکی. همین مطلب را بنده خب به عنوان یک رفیق به دوستان عرض می‌کنم، ایشان خب ولی خدا و استاد بود و من یک رفیق هستم و در حد خودم خدمت دوستان عرض می‌کنم ولی ظاهرا دوستان به خاطر حسن ظنشان نسبت به بنده این مطلب را کمتر مورد توجه قرار دادند ولی متوجه این قضیه باشند که من از دستور مرحوم آقا نمی‌توانم تخطی کنم، چه در مورد ازدواج و یا در مورد این مسائل، ایشان بنده را نهی کردند [فرمودند] که من در این مسائل دخالت نکنم. بنابراین مطلب روشن است اگر مطلب شرعی و حکم شرعی بود خب اشکال ندارد و یا این که مسئله مسئله سلوکی بود. در غیر این صورت دستور همین است که بزرگان فرمودند