حقیقت فطرت، ضوابط و ملاکات آن

وقتی که امیرالمؤمنین علیه السلام به امام حسن وصیت می‌کند که اگر می‌توانی کاری انجام بده که عیال تو فقط تو را بشناسدو مرد دیگری را نشناسد حضرت جفنگ نمی‌گفت حضرت حرف بیهوده نمی‌زد حضرت طرفداری از بچه‌اش نمی‌خواست بکند امیرالمؤمنین امام است و امام از نفس بیرون آمده، دیگر در امام بد آمدن و خوش آمدن معنا ندارد که امام بدش بیاید خوشش بیاید کینه داشته باشد از یکی، بخواهد به سر یکی دیگر دربیاورد و بخواهد زنها را تحقیر کند چون خودش مرد است بخواهد مردان را ترجیح بدهد.

در قضیه حضرت فاطمه‌ی زهرا که این از مشکلاتی است که همه علما در این مسئله مانده‌اند که این قضیه به چه نحوه انجام شده؟ وقتی که حضرت زهرا آمد و به امیرالمؤمنین اعتراض کرد که نشستی مانند افراد ترسو و وحشت زده، آمدی کنج منزل را بر مبارزه و مظاهره و مقابله اختیار کردی و مانند افراد متهم خود را در گوشه عزلت پنهان کردی مگر تو همان نبودی که بزرگان از ابطال عرب را به خاک انداختی و بینی آنها را به خاک مالیدی؟ تو با مرحب خیبر درافتادی توبا عمر بن عبدود درافتادی تو در جنگ بدر با شجاعان نمره یک عرب درافتادی و همه آنها را به خاک انداختی حالا دو تا آمدند در مقابل تو عرضاندام می‌کنند تو این طور آمدی کنج منزل گرفتی نشستی؟ امیرالمؤمنین هیچ جواب حضرت را نداد بعضی می‌گویند چون نمی‌توانند این مطلب را بفهمند می‌گویند حضرت زهرا این جا فیلم بازی کرده مثل اینها که فیلم درست می‌کنند می‌روند در نقش افراد مختلف و دلغک بازی می‌کنند دیگر، این هم آمده فیلم درست کرده برای این که مظلومیت خودش را نشان بدهد! آیا این طور بوده واقعا یا نه مطلب چیز دیگر است؟ امیرالمؤمنین علیه السلام صبر کرد چیز دیگری نگفت دید هر چه گفت این امیرالمؤمنین شوهرش همین طور نشسته، باز دوباره حضرت ناراحت شدکه من این حرفها را زدم جواب چه می‌دهی؟ حضرت فرمودند یک قدری صبر کن صبر کن. صبر کرد تا این که مؤذن نماز ظهر اذان ظهر گفت رسید به اشهد ان محمدا رسول اللَه حضرت فرمود می‌خواهی نام پدرت بماند یا نه؟ اگر می‌خواهی بماند هیچی نگو.