بررسی مساله تعدد زوجات و مساله ازدواج موقت(2)

انسان باید آن چه را که احساس می‌کند در ارتباط با او و خدای خودش دیگر خودش را گول نزند، آن چه را که انسان می‌فهمد دیگر نباید خودش را به این‌طرف و آن‌طرف به یک راهی بزند، اگر دنبال یک راهی این‌طرف و آن‌طرف می‌رود دیگر چرا به خودش این زحمت را می‌دهد؟ چرا ما به خودمان یک هم‌چنین زحمتی را بدهیم تا اینکه ... خب نکنیم این کار را، چرا ما بیاییم و هم از یک طرف نسبت به این مسائل بخواهیم توجه داشته باشیم و از یک طرف دیگر خلاصه راهی برای مطلب مورد دلخواه پیدا کنیم و به مسیری جدای از مسیر تعیین شده بخواهیم حرکت کنیم، چرا این کار را بخواهیم به اصطلاح انجام بدهیم، در تمام مطالبی که اتفاق می‌افتد آن چه را که هست باید این مسائل بیان شود، آن چه را که واقعیت دارد باید بیان شود چون ما که نمی‌توانیم خودمان را گول بزنیم، برای چه می‌خواهیم خودمان را گول بزنیم، برای کی و برای چی؟ برای چی؟

در زمان مرحوم آقا ایشان راجع به رفتن این مجالسی که در تالار و اینها می‌گرفتند مرحوم آقا نمی‌رفتند و رفقا را هم نهی می‌کردند از این که در تالار و اینها بروند. البته من راجع به این قضیه با ایشان صحبت کرده بودم و دریافته بودم که منظور ایشان از این حدت و شدت چیست؟ این مسئله را من متوجه شده بودم که نمی‌خواست همه هست و همه چیز هست و هر کسی در آن اماکن رفت و آمد دارد و آیا آن اماکن امنیت دارد یا امنیت ندارد نمی‌خواستند، لذا اصلا به طور کلی این مسئله را بسته بودند. بعد از ارتحال مرحوم آقا خب طبعا ما که در آن مقام نبودیم که بیاییم برای افراد تکلیف تعیین کنیم در آن مقام نبودیم، وقتی که از من سوال می‌کردند، من می‌گفتم خود تالار فی حد نفسه خودش یک مکانی است و اشکل ندارد آن مسائل جانبی قضیه است که می‌آید و مسئله را مورد سوال قرار می‌دهد، والا خود تالار یک جایی باشد به عنوان چیز مثل این که مجلس عروسی است مثلا فرض کنید که اینجا حسینیه است فرض کنید که اینجا تالار بوده، بالاخره آجر است و سیمان است و آهن است و دیگر چیزی به اصطلاح نیست، منتهی آن جهات جانبی مسئله می‌آید و این که آیا امنیت دارد امنیت ندارد و موقعیت او و خصوصیت او اینها مسئله است.