کیفیت سلوک بانوان

أعوذُ بِاللَه مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم‌

بِسمِ اللَه الرَّحمَنِ الرَّحیم‌

وصلَّى اللَه علىَ سیدنا و نبینا أبى‌القاسم مُحَمّدٍ

وعلى آله الطّیبین الطّاهرین و اللعنة عَلَى أعدائِهِم أجمَعینَ‌

صحبت ما راجع به کیفیت سلوک مخدرات بود و اختلافی که ممکن است با نحوه سلوک آقایان در تطبیق مصادیق وجود داشته باشد، بارها این مطلب را سوال می‌کنند و راجع به علیت اختلاف بین این دو مطلب که این که چرا باید مسئله به این نحو باشد و آیا امتیازی در بین است و خداوند چه بسا ممکن است که کار را برای مردها راحت‌تر کرده و از نقطه نظر محدودیت‌هایی که برای هر شخص در میزان اختیاراتش قائل شده نسبت به مردان تفضیلی در اینجا مطرح است و بر همین اساس طبعا به واسطه‌عدم ادراک صحیح از مطلب، ما می‌بینیم که در بسیاری از مجتمعات برای این قضیه راه حل‌هایی را مطرح می‌کنند، گویا در قبال شرایع الهی، شریعت نوین با تئوریها و قوانین جدید برای ارضای خاطر خانم‌ها می‌آورند و نعوذ باللَه تصور بر این است که خدای نکرده در این جا ظلمی‌بر زنها رفته و برای جبران این ظلم، نیاز به تبیین قوانین جدیدی است.

این مسئله بر اساس پندارها و افکار پوچ جُهال و نادانان به حقایق هستی و علیت نزول قوانین و شرایع در این مسئله است، تصور آنها بر این است که در دستگاه خدای متعال، کیفیت تبیین قوانین مانند قوانین بشری است که ناشی از فکر محدود و تأمل خام در بُرهه‌ای از زمان و بعد جبران آن تفکر ابتدایی با تبصره‌هایی و با تدارکاتی که بعدا ممکن است انجام بشود، این مسئله در مورد افکار ما افراد بشر صادق است، افرادی که مرتبه عصمت در تفکر نرسیدند و با حقیقت عالم غیبت مرتبط نشدند، اینها دائماً افکارشان دستخور تغییر و تبدل است و باید هم این‌چنین باشد و به طور کلی این که مرحوم آقا رضوان اللَه علیه در کتاب‌شان اصل و محوریت را در حکومت اسلامی بر اتصال به عالم غیب می‌دانند روی این جهت است، ایشان در کتاب اثبات می‌کنند که حاکم اسلامی باید متصل به عالم غیب باشد تا بتواند صرف نظر از تفکر بشری که به واسطه اندوخته تجربه و مطالعه و تدبر و تألّم در فنون لازمه اجتماعی سرمایه‌ای را کسب می‌کند از اندوخته ها و آن سرمایه را به کار می‌بندد صرف نظر از این جهت، باید روان او و سرّ او و روح او، باید به آبشخوار عالم وجود متصل باشد و حقایق بدون واسطه از آن مجرا بر دل و قلب او تنازل پیدا کند، یک هم‌چنین شخصی می‌توان گفت از اشتباه محفوظ و مصون است، ولی سایر افراد نه! اشتباه می‌کنند بعد متوجه می‌شوند، مطلبی را انجام می‌دهند بعد متوجه می‌شودند که اشتباه بوده، گول خوردند، فریب داده شدند، بسیاری را اعتراف می‌کنند بسیاری را اعتراف نمی‌کنند، تمام اینها به خاطر این است که اندوخته‌های ما محدود است، ریشه‌های تفکر ما و ریشه‌های‌بینش و بصیرت ما محدودیت دارد، حالا اگر به یک هم‌چنین فردی دسترسی پیدا نشد آن‌وقت مطلب به مراتب دیگر می‌رسد خب این مطلب دیگری است.