کیفیت سلوک بانوان

 نزدند، یک هم‌چنین کاغذهایی این‌طرف آن‌طرف پخش نکردند، چرا؟ چون ایشان که اهل این حرف‌ها نبود، مجلس بین‌الطلوعین است بین‌الطلوعین هم باید همه بیدار باشند، بسیار خب بفرمایید صبحانه و بعد هم روضه و ذکر اهل بیت و بعد هم هرکس به کارش برسد، طبعا اگر بخواهد مجلس طول بکشد این مسئله مورد چیز قرار می‌گیرد، طبعا ... واقع می‌شود، لذا خیلی از افراد آمدند، آقا یک ساعت از مجلس‌تان را به تاخیر بیندازید، ایشان فرمودند همین است هرکسی می‌خواهد بیاید و هرکسی نمی‌خواهد نیاید، همین، خیلی از افراد آمدند و به ایشان گفتند که آقا در طبقه بالا یک طبقه بسازید، خود بنده گفتم در طبقه بالا یک طبقه دیگه بسازیم جمعیت می‌روند در کوچه می‌نشینند، یعنی خیلی از روزها، روزهای اعیاد مهم سیزده رجب، بیست هفت رجب، نیمه شعبان، عید غدیر و اینها یا مثلا عاشورا افراد می‌رفتند در کوچه می‌نشستند، تا وسطهای کوچه افراد می نشستند و گاهی اوقات اصلا صدا نمی‌رسید، خب می‌گفتیم یک طبقه بسازید این مردم بیایند که در هر دو طبقه باشند، ایشان می‌فرمودند همین است یک آجر این‌طرف آن‌طرف نمی‌شود، همین جابود بود نبود نبود، هرکسی می‌خواهد زودتر بیاید، این معلوم که برای خداست، این معلوم که .... بیا و برو وحسینیه درست کن و کارت چاپ کن و به هرکسی می‌رسیدند یک کارت می‌دادند آقا تشریف بیاورید در حسینیه ما، روزهای جمعه دعای ندبه داریم و نمی‌دانم شب‌های جمعه دعای چی داریم، نمی‌دانم فلان و روزها، اعلامیه‌ها همه در در و دیوار، نمی‌دانم ...، این بازیها نبوده در کار آقا! اینها بازیست! این مسائل نبود.

 علی کل حال مرحوم آقا در مشهد این‌طور مطالب را بیان می‌کردند و ما در آن زمان که در مشهد بودیم و طبق همین مطلب ایشان ما عمل می‌کردیم و هنوز هم که مجالس ادامه دارد آن نظم و آن رعایت کافی را آنها انجام می‌دهند، یکی از چیزهای که مرحوم آقا خیلی تاکید داشتند این‌بود که هر شخص بچه‌ها را پیش خودش نگه‌دارد، یعنی کسانی که می‌آیند اینها خب از یک‌طرف بچه را که نمی‌شود نیاورد، باید بچه بیاید در این مجالس و از روحانیت مجلس استفاده بکند و او هم نصیب خودش را ببرد و این اختصاص فقط به مردها و خانم‌ها ندارد بلاخره بچه‌ها هم باید بیایند و آنها هم طبق نصیب خودشان.